Hebrews 3:11
پس در خشم خود سوگند خوردم که به آسایش من هرگز راه نخواهند یافت.» + 3:11 مزمور ۹۵:۷‑۱۱ .
کتاب مقدس (فارسی)
In The King James Version
So I sware in my wrath, They shall not enter into my rest.)
In Context
10لذا از آن نسل به خشم آمدم و گفتم: ”دلشان پیوسته از من برمیگردد و دیگر مرا اطاعت نمیکنند.“
Cross References
Numbers 14:25پس حال که عمالیقیها و کنعانیها ساکن این درهها هستند، فردا از سمت دریای سرخ به بیابان کوچ کنید.»
Numbers 14:35شما ای قوم شرور که بر ضد من جمع شدهاید در این بیابان خواهید مرد. من که خداوند هستم این را گفتهام.»
Deuteronomy 1:34-35 آری، خداوند شکوههایشان را شنید و بسیار خشمگین شد و قسم خورده، گفت: «حتی یک نفر از تمامی این نسل شریر زنده نخواهد ماند تا سرزمین حاصلخیزی را که به پدرانشان وعده داده بودم ببیند
Psalms 95:11پس در خشم خود سوگند خوردم که به آسایش من هرگز راه نخواهند یافت.“»
Hebrews 4:3فقط ما که ایمان داریم، میتوانیم وارد آن آسایش شویم، همانگونه که خدا فرموده است: «پس در خشم خود سوگند خوردم که به آسایش من هرگز راه نخواهند یافت.» + 4:3 مزمور ۹۵:۱۱؛ همچنین در آیۀ ۵. با این حال، کارهای او از زمان آفرینش جهان، پایان یافته بود.
Hebrews 4:9پس برای قوم خدا آسایشِ روز شبّات + 4:9 منظور همان روز «سبّت» است، یعنی روز شنبه که برای یهودیان روز استراحت در طول هفته به شمار میآید. باقی میمانَد. از این امر پی میبریم که فرصتی برای استراحت و آرامش کامل، در محلی انتظار قوم خدا یعنی ما را میکشد.