مزامیر 102:5

با صدای بلند می‌نالم؛ جز پوست و استخوان چیزی در بدنم نمانده است.

کتاب مقدس (فارسی)

In The King James Version

By reason of the voice of my groaning my bones cleave to my skin.

In Context

4دل من مانند گیاهی است که کوبیده و خشک شده باشد. غذا خوردن را از یاد برده‌ام.

6همچون پرنده‌ای وحشی، آوارهٔ صحرا شده‌ام و چون جغد خرابه‌نشین، بی‌خانمان گشته‌ام.

Read all of مزامیر 102

Cross References

1 Samuel 1:7این وضع سال به سال تکرار می‌شد. هربار که به خیمۀ عبادت + 1‏:7 در اصل عبری: «خانۀ خداوند»؛ همچنین در آیۀ ۲۴ . می‌رفتند، فننه حنا را می‌رنجاند، به حدی که حنا می‌گریست و چیزی نمی‌خورد.

Job 19:20از من پوست و استخوانی بیش نمانده است، به زحمت از چنگ مرگ گریخته‌ام.

Psalms 6:8ای همهٔ بدکاران، از من دور شوید؛ زیرا خداوند صدای گریهٔ مرا شنیده است.

Psalms 38:8تاب تحمل خود را از دست داده‌ام و به کلی از پای افتاده‌ام؛ غم، دلم را گرفته و از شدت درد می‌نالم.

Proverbs 17:22شادی دل مانند دارو شفابخش است اما روح پژمرده انسان را بیمار می‌کند.

This Verse In Other Editions

Study مزامیر 102:5