مزامیر 103:16

که روزی باد بر آن می‌وزد و از بین می‌رود و دیگر در آن مکانی که بوده، هرگز دیده نمی‌شود.

کتاب مقدس (فارسی)

In The King James Version

For the wind passeth over it, and it is gone; and the place thereof shall know it no more.

In Context

15عمر انسان مانند علف و همچون گل صحرا می‌باشد،

17‏-18 اما محبت خداوند بر کسانی که او را گرامی می‌دارند، همیشگی است و او عدالت را در حق فرزندان آنانی که عهد و احکام او را حفظ می‌کنند، بجا می‌آورد.

Read all of مزامیر 103

Cross References

Job 7:8چشمان شما که الان مرا می‌بیند دیگر مرا نخواهد دید. به دنبال من خواهید گشت، ولی من دیگر نخواهم بود.

Job 8:18ولی وقتی آن را از ریشه می‌کنند دیگر کسی آن را به یاد نمی‌آورد،

Job 20:9دیگر هرگز نه دوستانش او را خواهند دید و نه خانواده‌اش.

Isaiah 40:6بار دیگر آن صدا می‌گوید: «با صدای بلند بگو!» پرسیدم: «با صدای بلند چه بگویم؟» گفت: «با صدای بلند بگو که انسان مانند علف است. تمام زیبایی او همچون گل صحراست که پژمرده می‌شود.

This Verse In Other Editions

Study مزامیر 103:16