مزامیر 143:6

دستهای خود را به سوی تو دراز می‌کنم. جان من همچون زمین خشک، تشنه و طالب توست!

کتاب مقدس (فارسی)

In The King James Version

I stretch forth my hands unto thee: my soul thirsteth after thee, as a thirsty land. Selah.

In Context

5گذشتهٔ خود را به یاد می‌آورم و به کارهایی که تو ای خدا، برای من انجام داده‌ای می‌اندیشم.

7ای خداوند، دعای مرا هر چه زودتر اجابت فرما، زیرا نومید و مأیوسم. روی خود را از من برنگردان، مبادا بمیرم.

Read all of مزامیر 143

Cross References

Exodus 9:29موسی گفت: «بسیار خوب، به محض اینکه از شهر خارج شوم دستهای خود را به سوی خداوند دراز خواهم کرد تا رعد و تگرگ تمام شود تا بدانی که جهان از آن خداوند است.

Job 11:13حال دل خود را پاک کن و دستهایت را به سوی خدا برافراز؛

Psalms 42:3روز و شب گریه می‌کنم، و اشکهایم غذای من است؛ تمام روز دشمنان از من می‌پرسند: «پس خدای تو کجاست؟»

Psalms 63:1ای خدا، تو خدای من هستی؛ سحرگاهان + 63‏:1 یا «با تمام وجود». تو را می‌جویم. جان من مشتاق توست؛ تمام وجودم همچون زمینی خشک و بی‌آب، تشنهٔ توست.

Psalms 88:9چشمانم از شدت گریه ضعیف شده‌اند. ای خداوند، هر روز از تو درخواست کمک نموده و دست نیاز به سویت دراز می‌کنم تا بر من رحم کنی.

Isaiah 26:8ای خداوند، ما از خواست تو پیروی می‌کنیم و به تو امید بسته‌ایم؛ اشتیاق قلب ما تنها تو هستی.

This Verse In Other Editions

Study مزامیر 143:6