Isaiah 50:1
כֹּה ׀ אָמַר יְהוָה אֵי זֶה סֵפֶר כְּרִיתוּת אִמְּכֶם אֲשֶׁר שִׁלַּחְתִּיהָ אוֹ מִי מִנּוֹשַׁי אֲשֶׁר ־ מָכַרְתִּי אֶתְכֶם לוֹ הֵן בַּעֲוֺנֹֽתֵיכֶם נִמְכַּרְתֶּם וּבְפִשְׁעֵיכֶם שֻׁלְּחָה אִמְּכֶֽם ׃
Hebrew Tanakh (Original)
In The King James Version
In Context
Cross References
Leviticus 25:39וְכִֽי ־ יָמוּךְ אָחִיךָ עִמָּךְ וְנִמְכַּר ־ לָךְ לֹא ־ תַעֲבֹד בּוֹ עֲבֹדַת עָֽבֶד ׃
Deuteronomy 32:30אֵיכָה יִרְדֹּף אֶחָד אֶלֶף וּשְׁנַיִם יָנִיסוּ רְבָבָה אִם ־ לֹא כִּי ־ צוּרָם מְכָרָם וַֽיהוָה הִסְגִּירָֽם ׃
2 Kings 4:1וְאִשָּׁה אַחַת מִנְּשֵׁי בְנֵֽי ־ הַנְּבִיאִים צָעֲקָה אֶל ־ אֱלִישָׁע לֵאמֹר עַבְדְּךָ אִישִׁי מֵת וְאַתָּה יָדַעְתָּ כִּי עַבְדְּךָ הָיָה יָרֵא אֶת ־ יְהוָה וְהַנֹּשֶׁה בָּא לָקַחַת אֶת ־ שְׁנֵי יְלָדַי לוֹ לַעֲבָדִֽים ׃
Nehemiah 5:5וְעַתָּה כִּבְשַׂר אַחֵינוּ בְּשָׂרֵנוּ כִּבְנֵיהֶם בָּנֵינוּ וְהִנֵּה אֲנַחְנוּ כֹבְשִׁים אֶת ־ בָּנֵינוּ וְאֶת ־ בְּנֹתֵינוּ לַעֲבָדִים וְיֵשׁ מִבְּנֹתֵינוּ נִכְבָּשׁוֹת וְאֵין לְאֵל יָדֵנוּ וּשְׂדֹתֵינוּ וּכְרָמֵינוּ לַאֲחֵרִֽים ׃
Psalms 44:12תִּתְּנֵנוּ כְּצֹאן מַאֲכָל וּבַגּוֹיִם זֵרִיתָֽנוּ ׃
Isaiah 59:1הֵן לֹֽא ־ קָצְרָה יַד ־ יְהוָה מֵֽהוֹשִׁיעַ וְלֹא ־ כָבְדָה אָזְנוֹ מִשְּׁמֽוֹעַ ׃
Matthew Henry on Isaiah 50:1
In this chapter, I. Those to whom God sends are justly charged with bringing all the troubles they were in upon themselves, by their own wilfulness and obstinacy, it being made to appear that God was able and ready to help them if they had been fit for deliverance, ver. 1-3 . II. He by whom God sends produces his commission ( ver. 4 ), alleges his own readiness to submit to all the services and sufferings he was called to in the execution of it ( ver. 5, 6 ), and assures himself that God, who sent him, would stand… Read the whole commentary →