1. Korinther 15
1Ik erinner ju awer, leeve Bröder, an dat Evangelium, dat ik ju verkündigt hef, wat ji ok annahm hebbt, un worin ji ok stahn doht.
2Wodörch ji ok selig ward, so as ik ju dat verkündigt hef, wenn ji dat beholn hebbt; dat weer denn, dat ji dat umsünst glovt harrt.
3Denn ik hef ju toeerst geven, wat ik ok kregen hef, dat Christus storven is för uns’ Sünden, na de Schrift.
4Un dat He begraven is un upstahn up den drüdden Dag, na de Schrift.
5Un dat He sehn warn is vun Kephas, darna vun de Twölf.
6Darna is He sehn warn vun mehr as fief hunnert Bröder up eenmal, wovun noch Veele levt, weke darvun awer sünd henslapen.
7Darna is He sehn warn vun Jakobus, darna vun alle Apostel;
8To allerletzt is He ok vun mi, as en untiedige Geburt, sehn warn.
9Denn ik bün de Lüttste mank de Apostels, as de ik nich werth bün, en Apostel to heten, darum dat ik GOtt Sin Gemeen verfolgt hef.
10Awer vun GOtt Sin Gnad bün ik, wat ik bün, un Sin Gnad is an mi nich umsünst west, sonnern ik hef veel mehr arbeit, as se all tosamen; ik awer nich, sonnern GOtt Sin Gnad, de mit mi is.
11Ob ik dat nu bün oder de annern, so predigt wi, un so hebbt ji glovt.
12So awer Christus predigt ward, dat He vun de Doden upstahn is, wa seggt denn weke mank ju, de Uperstahung vun de Doden is Nicks?
13Is awer de Uperstahung vun de Doden Nicks, so is ok Christus nich upweckt.
14Is awer Christus nich upweckt, so is uns’ Predigt umsünst, so is ok ju Glov umsünst.
15Wi ward awer ok as falsche Tügen wedder GOtt funnen, dat wi gegen GOtt tügt harrn, He harr Christus upweckt, den He nich upweckt harr, sintemal de Doden nich uperstaht.
16Denn wenn de Doden nich uperstaht, so is Christus nich uperstahn.
17Is Christus awer nich uperstahn, so is ju Glov Nicks nütz, so sünd ji noch in ju Sünd.
18So sünd ok de, so in Christus storven sünd, verlaren.
19Höpt wi blot in düt Leven up Christus, so sünd wi de elendigsten mank alle Minschen.
20Nu awer is Christus uperstahn vun de Doden un de Eerstling warn mank de, de slapen doht.
21Denn wiel dörch een Minsch de Dod is, so is ok dörch een Minsch de Uperstahung vun de Doden kamen.
22Denn so as se in Adam all starvt, so ward se in Christus all lebendig makt.
23Jedereen awer in sin Ordnung. De Eerstling Christus, denn de Christus tohörn doht, wenn He kamen ward.
24Un denn dat End, wenn He dat Riek GOtt un den Vader öwergeven ward, wenn He upheven ward all Herrschaft un all Obrigkeit un Gewalt.
25He mutt awer herrschen, bet dat He all Sin Fiende unner Sin Föt leggen deiht.
26De letzte Fiend, de afdahn ward, is de Dod.
27Denn He hett Em Allns unner de Föt leggt. Wenn He awer seggen deiht, dat Em all dat unnergeven is, is dat apenbar, dat utnahm is de, de Em Allns unnerdahn makt hett.
28Wenn awer Allns Em unnerdahn makt is, denn ward ok de Söhn sülvst unnerdahn sien den, de Em Allns unnerdahn makt hett, up dat GOtt Allns in Allen wesen deiht.
29Wat makt sünst de, de sik döpen lat för de Doden, wenn dörchut de Doden nich uperstaht? Warum lat se sik döpen för de Doden?
30Un warum staht wi all Stund in Gefahr?
31Bi uns’ Ehr, de ik hef in Christus JEsus, unsen HErrn, starv ik däglich.
32Hef ik na minschliche Meenung in Ephesus mit de wilden Deerter streden? Wat helpt mi dat, wenn de Doden nich upstaht? Lat uns eten un drinken, denn morgen sünd wi dod.
33Lat ju nich verföhrn. Slechte Umgang verdarvt gude Sitten.
34Ward doch mal recht nüchtern un sündigt nich, denn weke vun ju weet Nicks vun GOtt, dat segg ik to ju Schand.
35Wull awer Jemand seggen: Woans ward de Doden upstahn? Un mit wat för en Lief ward se kamen?
36Du Narr, wat du sein deihst, ward nich lebendig, wenn dat nich starvt.
37Un wat du sein deihst, dat is jo nich de Lief, de warn schall, sonnern nicks as en Korn, nämlich Weeten, oder een vun de annern Korns.
38GOtt awer gift em en Lief, as He will, en Jedereen vun den Samen sin egen Lief.
39All Fleesch is nich datsülvige Fleesch, sonnern anners is dat Minschenfleesch, anners dat Fleesch vun dat Veh, anners de Fisch ehr Fleesch, anners de Vageln ehr Fleesch.
40Un dat gift himmlische Liever un irdische Liever. Awer en anner Herrlichkeit hebbt de himmlischen, un en anner de irdischen.
41En annern Schien hett de Sünn, en annern Schien hett de Maand, en annern Schien hebbt de Steerns, denn een Steern öwerbütt den annern an Herrlichkeit.
42So ok in de Uperstahung vun de Doden. Seid ward wat Verweslich is, un upstahn ward wat Unverweslich is.
43Seid ward in Unehr un upstahn ward in Herrlichkeit. Seid ward in Swachheit un upstahn ward in Kraft.
44Seid ward en natürlich Lief, upstahn ward en geistlich Lief. Hebbt wi en natürlich Lief, so hebbt wi ok en geistlich Lief.
45As schreven steiht: De eerste Minsch, Adam, is makt in dat natürlich Leven un de letzte Adam in dat geistlich Leven.
46Awer de geistlich Lief is nich de eerst, sonnern de natürliche un denn de geistliche.
47De eerste Minsch is vun de Eer un irdisch, de anner Minsch is de Herr vun den Himmel.
48So as de irdische is, so sünd ok de irdischen, un so as de himmlische is, so sünd ok de himmlischen.
49Un so as wi den irdischen sin Bild anhatt hebbt, so ward wi ok den himmlischen sin Bild anhebben.
50Darum segg ik awer, leeve Bröder, dat Fleesch un Blod dat Riek GOttes nich arven künnt; ok ward dat Verwesliche nich dat Unverwesliche arven.
51Seht, ik will ju en Geheemnis seggen: Wi ward nich All entslapen, awer wi ward All verwandelt warrn.
52Un dat mit eenmal in een Ogenblick to de Tied vun de letzt Basun. Denn de Basun ward hört warrn, un de Doden ward upstahn unverweslich un wi ward verwandelt warrn.
53Denn düt Verwesliche mutt antrecken dat Unverwesliche, un düt Starvliche ward antrecken de Unstarvlichkeit.
54Wenn awer düt Verwesliche ward antrecken dat Unverwesliche un düt Starvliche ward antrecken de Unstarvlichkeit, denn ward erfüllt warrn dat Wort, dat schreven steiht:
55De Dod is verschluckt vun den Sieg. Dod, wo is din Stachel? Höll, wo is din Sieg?
56Awer den Dod sin Stachel is de Sünd, de Sünd ehr Kraft awer is dat Gesetz.
57GOtt awer si Dank, de uns den Sieg geven hett dörch unsen HErrn JEsus Christus.
58Darum, leeve Bröder, west fast, unbeweglich un nehmt ümmer to in den HErrn Sin Wark, wiel ji weten doht, dat ju Arbeit in den HErrn nich umsünst is.