bible.software › 2. Korinther › 2. Korinther 1 › 2. Korinther 1:9
2. Korinther 1:9
Ja, wi harrn uns sogar sülvst dat Dodesordeel spraken. Dat gescheeg awer darum, dat wi uns’ Vertruen nich up uns sülvst setten dän, sonnern up den GOtt, de de Doden upweckt,
Dat Nie Testament (Bugenhagen)
In Der King James Version
But we had the sentence of death in ourselves, that we should not trust in ourselves, but in God which raiseth the dead:
Im Zusammenhang
8Denn wi wüllt ju nich verswiegen, leeve Bröder, uns’ Bedröfnis, de wi in Asien hatt hebbt, wo wi öwer alle Maaten beladen weern un mehr as wi dregen kunnt, so dat wi dachen, dat weer mit uns vörbi,
10Weke uns vun son Dod erlöst hett un noch däglich erlösen deiht un wi höpt up Em, He ward uns ok in Tokunft erlösen.
Lies ganz 2. Korinther 1
Querverweise
Luke 18:9He sä awer to weke, de öwer sik sülvst de hoge Meenung harrn, dat se fromm weern, un verachten de annern, so en Glieknis:
2 Corinthians 3:5Nich dat wi düchtig sünd vun uns sülvst wat to denken, as ut uns sülvst, sonnern dat wi düchtig sünd, is vun GOtt.
Dieser Vers In Anderen Ausgaben
Studiere 2. Korinther 1:9