Galater 1:9
So as wi nu seggt hebbt, so seggt wi ju nochmal: Wenn Jemand ju en anner Evangelium predigen deiht, as wat ji kregen hebbt, de schall verflucht sien.
Dat Nie Testament (Bugenhagen)
In Der King James Version
Im Zusammenhang
Querverweise
2 Corinthians 1:17Bün ik awer lichtfardig west, as ik mi vörnehmen dä, all düt to dohn? Oder sünd min Ansläg fleeschlich? Up keenen Fall, sonnern bi mi is Ja Ja, un Nee is Nee.
Philippians 3:1Öwrigens, leeve Bröder, freut ju in den HErrn! Dat ik ju ümmer datsülvige schrieven doh, verdrütt mi nich un makt ju desto gewisser.
Revelation 22:18Ik betüg awer vör All, de de Prophezieung ehr Wör’ in düt Bok hört: Wenn Jemand wat hento sett, den ward GOtt up em leggen de Plagen, de in düt Bok schreven staht. Ik dank den HErrn wegen Sin Gerechtigkeit un will laven den HErrn, den Allerhöchsten Sin Nam. De 8. Psalm. Ach, dat de Gottlosen müssen na de Höll torüch kehren un alle Heiden, de GOtt vergeten doht. Dat Du Recht schaffen deihst de Weisen un de Armen, dat de Minsch nich mehr trotzen schall up de Eer. De 11. Psalm. He rett mi vun mine starken Fiende, vun de, de mi hassen doht, de mi to mächtig weern. Ik kann alle mine Knaken telln. Se awer kikt um un hebbt ehr Lust an mi. Süh an min Jammer un Elend un vergif mi all mine Sünden. HErr, lat mi nich to Schann warrn, denn ik rop Di an. De Gottlosen mütt to Schann warrn un still makt warrn in de Höll. Süh, den HErrn Sin Ogen kikt up de, de Em fürchten doht, de up Sin Gnade höpt. Wenn de Gerechten schriet, so hört de HErr un rett se ut all ehr Noth. Ik will Di danken in de grote Gemeen un mank veel Volks will ik vun Di grot spreken. De HErr kennt de Frommen ehr Dag’ un ehr Gud ward ewiglich blieven. Denn ik bün ton Lieden makt un min Wehdag is ümmer vör mi. Denn ik bün arm un elend, de HErr awer sorgt för mi. Du büst min Helper un Retter, min GOtt, töv nich länger. De 41. Psalm. Düt Alles is öwer uns kamen un hebbt doch Di ni vergeten un untru in Din Bund handelt. Ik will an Din Nam denken vun Kind to Kinneskind, darum ward Di danken de Völker ümmer un ewiglich. De 46. Psalm. Denn he ward nicks mitnehmen, wenn he starven deiht, un sin Herrlichkeit ward em nich nafahrn. Wenn du en Deef sehn deihst, so löpst du mit em un hest Gemeenschaft mit de Ehebrekers. Denn Du hest nich Lust to dat Opfer, ik wull Di dat sunst wol geven, un Brandopfer behagt Di nich. Des Abends, Morgens un Middags will ik klagen un hulen, so ward He min Stimm hörn. Ik will Di, min Hort, lovsingen, denn Du, GOtt, büst min Schutz un min gnädige GOtt. De 60. Psalm. Wenn ik wat Unrechts vör harr in min Harten, so war de HErr dat nich hörn. GOtt Sine Wagen sünd veel dusend mal dusend, de HErr is mank se up den hilligen Sinai. Un verbarg Din Angesicht nich vör Din Knecht, denn mi is bang, erhör mi bald. Ok verlat mi nich, GOtt, in dat Öller, wenn ik gries warrn doh, bet ik Din Arm verkündige an Kinneskinner un Din Kraft Alle de, de noch kamen schüllt. Gelavet si GOtt de HErr, de GOtt Israels, de alleen Wunner deiht. Awer Du settst se up dat Glittschrige un störtst se to Grund. So denk doch daran, dat de Fiend den HErrn smähen deiht, un en döhricht Volk Din Namen lästert. De dicken Wolken goten Water, de Wolken dunnerten, un de Strahlen fohrn daher. Un versöchen GOtt in ehren Harten, dat se Spies förrern dän för ehre Seelen, Lat Din Hand dat Volk vun Din rechte Hand beschützen un de Lüd, de Du Di fast utwählt hest; Lat se sik schämen un ümmer mehr bang warrn, lat se to Schann warrn un umkamen. Se umgevt mi däglich as Water un umringt mi mit enanner. Denn Du büst de Schmuck vun ehr Kraft un dörch Din Gnad warrst Du uns Horn hoch maken. Ik sprok: Min Fot is utgleden, awer Din Gnad, HErr, hett mi hollen. He kehrt sik to de Verlatenen ehr Gebet un versmäht ehr Gebet nich. Bi de, de Sin Bund holt un an Sine Gebote denkt, dat se darna doht. De hogen Bargen sünd de Gemsen ehr Toflucht un de Steenklüfte de Kaninken ehr. Se dwungen sin Föt in den Stock, Sin Lief muß in Isen liggen. Un Füer warr unner ehren Hupen ansteken, de Flamm’ verbrenn de Gottlosen. Dat se ekel vör alle Spies un warn dodkrank. Un he trock den Fluch an, as sin Hemd, un de is na em rin gahn, as Water un as Oel in sin Knaken; Sonnern wi lavt den HErrn vun nu bet in Ewigkeit. Halleluja. De 116. Psalm. Ik will min Gelövniß den HErrn betalen vör all Sin Volk. De HErr tüchtigt mi wol, awer He gift mi nich in den Dod. Mak mine Ogen apen, dat ik seh de Wunner an Din Gesetz. Sin Fiende will Ik mit Schand bekleden, awer öwer em schall sin Kron lüchten. De 133. Psalm. De, weke se makt, sünd se gliek; ja, All de up se höpt. Un mächtige Könige umbroch, denn Sin Gudheit besteiht up ewig. Schull ik se telln, so war vun se mehr sien, as Sand. Wenn ik upwak, bün ik noch bi Di. De HErr is neg bi All, de Em anropen doht, bi All, de Em mit Eernst anropt. Wenn He sprickt, so smöllt Allns, wenn He Sin Wind weihn lett, so daut dat up.