Offenbarung 22:19

Un wenn Jemand darvun nimmt vun de Prophezieung ehr Wör’ in düt Bok, den ward GOtt afnehmen sin Deel vun dat Levensbok un vun de hillige Stadt un vun dat, wat in düt Bok schreven steiht. Denn He ward den Armen nich vör ümmer vergeten, un de Elenden ehr Hoffnung ward ewiglich nich verlaren sin. De mi unner kregen an min Unglücksdag, un de HErr war min Toversicht. Se deelt min Kleder unner sik un smiet dat Lot öwer minen Rock. Süh an, dat dar so veele vun mine Fiende sünd, un dat se mi ut Frevel hassen doht. Still swiegen mütt de falschen Müler, de da redt gegen de Rechtfardigen mit stieven Hals, mit Hochmoth un Verachtung. Dat He ehr Seel vun den Dod retten un se in de düre Tied ernährn ward. De HErr is neeg bi de, de en terbraken Hart hebbt un helpt de, de en terbraken Gemöt hebbt. Lat de Lüd sik nich öwer mi freuen, de mi ahn Orsak fiend sünd, noch mit de Ogen spotten, de mi ahn Grund hassen doht. Se ward nich to Schann warrn in de böse Tied, un in de düre Tied ward se nog hebben. Denn ik doh min Missedat kund un sorg öwer min Sünden. Uns Hart is nich affulln, noch uns Gang vun Din Weg afgahn. Sonnern he tröst sik mit düt gude Leven un lavt dat, wenn Een na gude Dag’ trachten deiht. Din Mul lettst du los in Bosheit un din Tung drift Bedregerie. De Opfer, de GOtt gefalln doht, sünd en Geist vull Angst, en tweibraken un tweislagen Hart warrst Du, GOtt, nich verachten. He erlöst min Seel vun de, de an mi wöllt un schafft ehr Ruh, denn se sünd veele gegen mi. Darum erhört mi GOtt un markt up min Flehn. Du büst in de Högde fahren un hest dat Gefängniß gefangen föhrt, Du hest Gaven kregen för de Minschen, ok för de Aftrünnigen, dat GOtt, de HErr, doch dar blieven ward. Mak Di an min Seel’ un erlös se, erlös se wegen min Fiende. GOtt Din Gerechtigkeit is hoch, de Du grote Dinge deihst, GOtt, wokeen is Di gliek? Un gelavet si Sin herrliche Nam ewiglich, un alle Lande möt vull vun Sin Ehr sin! Amen, Amen! Wo ward se so mit eens tonicht! Se gaht unner un nehmt en End’ mit Schrecken. Du wullst doch den Pöbel nich geven de Seel vun Din Turtelduven un de Hupen vun Din elenden Deerte nich so ganz vergeten. Dat dunnerte in den Himmel, Din Blitze lüchten up den Eerdboden, dat Eerdriek rögte sik un bewerte darvun. Un gegen GOtt reden un sproken: Ja, GOtt schull doch wol en Disch torecht maken künn’ in de Wüste. So wüllt wi nich vun Di wieken. Lat uns leven, so wüllt wi Din Namen anropen. So ward se erkennen, dat Du mit Din Namen alleen HErr, un de Welt ehr Högster heten deihst. De 84. Psalm. Du makst, dat mine Frünn un Neegsten un mine Verwandte sik wiet vun mi af doht, um son Elend willen. De 89. Psalm. Denn de HErr is uns’ Schild un de Hillige in Israel is uns’ König. Ik harr veel Bedrövniß in min Hart, awer Dine Tröstungen makten min Seel vergnögt. Dat ward schreven up de Nakamen, un dat Volk, dat eerst erschaffen warrn schall, ward den HErrn laven. De HErr hett Sin Stohl in den Himmel upstellt, un Sin Königriek herrscht öwer Allns. Du makst den Maand, dat Jahr darna to delen, de Sünn weet ehr Unnergang. Bet dat Sin Wort keem un den HErrn Sin Red em dörchlüterte. Se makten en Kalv in Horeb un beeden an dat gaten Bild. Un se to den HErrn reepen in ehr Noth un He se helpen dä ut ehr Angst. So ward he em as en Kleed, dat he anhett, un as en Gördel, den he um den Lief dregen deiht. In de Höf, an den HErrn Sin Hus, in di, Jerusalem. Halleluja. De 117. Psalm. Makt mi apen de Dohre vun de Gerechtigkeit, dat ik darin gahn un den HErrn danken doh. Ik bün en Gast up de Eer, verbarg Dine Gebote nich vör mi. Lat dat Hus Israel den HErrn laven, lavt den HErrn, ji vun Aaron sin Hus; Sihon, den König vun de Amoriter, denn Sin Gudheit besteiht up ewig. Ach, GOtt, mak doch de Gottlosen dod un lat de Blodgierigen vun mi wieken! He deiht, wat de Gottesfürchtigen begehrt un hört ehr Schrien un helpt se. He wiest Jakob Sin Wort, Israel Sine Satzungen un Rechte.

Dat Nie Testament (Bugenhagen)

In Der King James Version

And if any man shall take away from the words of the book of this prophecy, God shall take away his part out of the book of life, and out of the holy city, and from the things which are written in this book.

Im Zusammenhang

18Ik betüg awer vör All, de de Prophezieung ehr Wör’ in düt Bok hört: Wenn Jemand wat hento sett, den ward GOtt up em leggen de Plagen, de in düt Bok schreven staht. Ik dank den HErrn wegen Sin Gerechtigkeit un will laven den HErrn, den Allerhöchsten Sin Nam. De 8. Psalm. Ach, dat de Gottlosen müssen na de Höll torüch kehren un alle Heiden, de GOtt vergeten doht. Dat Du Recht schaffen deihst de Weisen un de Armen, dat de Minsch nich mehr trotzen schall up de Eer. De 11. Psalm. He rett mi vun mine starken Fiende, vun de, de mi hassen doht, de mi to mächtig weern. Ik kann alle mine Knaken telln. Se awer kikt um un hebbt ehr Lust an mi. Süh an min Jammer un Elend un vergif mi all mine Sünden. HErr, lat mi nich to Schann warrn, denn ik rop Di an. De Gottlosen mütt to Schann warrn un still makt warrn in de Höll. Süh, den HErrn Sin Ogen kikt up de, de Em fürchten doht, de up Sin Gnade höpt. Wenn de Gerechten schriet, so hört de HErr un rett se ut all ehr Noth. Ik will Di danken in de grote Gemeen un mank veel Volks will ik vun Di grot spreken. De HErr kennt de Frommen ehr Dag’ un ehr Gud ward ewiglich blieven. Denn ik bün ton Lieden makt un min Wehdag is ümmer vör mi. Denn ik bün arm un elend, de HErr awer sorgt för mi. Du büst min Helper un Retter, min GOtt, töv nich länger. De 41. Psalm. Düt Alles is öwer uns kamen un hebbt doch Di ni vergeten un untru in Din Bund handelt. Ik will an Din Nam denken vun Kind to Kinneskind, darum ward Di danken de Völker ümmer un ewiglich. De 46. Psalm. Denn he ward nicks mitnehmen, wenn he starven deiht, un sin Herrlichkeit ward em nich nafahrn. Wenn du en Deef sehn deihst, so löpst du mit em un hest Gemeenschaft mit de Ehebrekers. Denn Du hest nich Lust to dat Opfer, ik wull Di dat sunst wol geven, un Brandopfer behagt Di nich. Des Abends, Morgens un Middags will ik klagen un hulen, so ward He min Stimm hörn. Ik will Di, min Hort, lovsingen, denn Du, GOtt, büst min Schutz un min gnädige GOtt. De 60. Psalm. Wenn ik wat Unrechts vör harr in min Harten, so war de HErr dat nich hörn. GOtt Sine Wagen sünd veel dusend mal dusend, de HErr is mank se up den hilligen Sinai. Un verbarg Din Angesicht nich vör Din Knecht, denn mi is bang, erhör mi bald. Ok verlat mi nich, GOtt, in dat Öller, wenn ik gries warrn doh, bet ik Din Arm verkündige an Kinneskinner un Din Kraft Alle de, de noch kamen schüllt. Gelavet si GOtt de HErr, de GOtt Israels, de alleen Wunner deiht. Awer Du settst se up dat Glittschrige un störtst se to Grund. So denk doch daran, dat de Fiend den HErrn smähen deiht, un en döhricht Volk Din Namen lästert. De dicken Wolken goten Water, de Wolken dunnerten, un de Strahlen fohrn daher. Un versöchen GOtt in ehren Harten, dat se Spies förrern dän för ehre Seelen, Lat Din Hand dat Volk vun Din rechte Hand beschützen un de Lüd, de Du Di fast utwählt hest; Lat se sik schämen un ümmer mehr bang warrn, lat se to Schann warrn un umkamen. Se umgevt mi däglich as Water un umringt mi mit enanner. Denn Du büst de Schmuck vun ehr Kraft un dörch Din Gnad warrst Du uns Horn hoch maken. Ik sprok: Min Fot is utgleden, awer Din Gnad, HErr, hett mi hollen. He kehrt sik to de Verlatenen ehr Gebet un versmäht ehr Gebet nich. Bi de, de Sin Bund holt un an Sine Gebote denkt, dat se darna doht. De hogen Bargen sünd de Gemsen ehr Toflucht un de Steenklüfte de Kaninken ehr. Se dwungen sin Föt in den Stock, Sin Lief muß in Isen liggen. Un Füer warr unner ehren Hupen ansteken, de Flamm’ verbrenn de Gottlosen. Dat se ekel vör alle Spies un warn dodkrank. Un he trock den Fluch an, as sin Hemd, un de is na em rin gahn, as Water un as Oel in sin Knaken; Sonnern wi lavt den HErrn vun nu bet in Ewigkeit. Halleluja. De 116. Psalm. Ik will min Gelövniß den HErrn betalen vör all Sin Volk. De HErr tüchtigt mi wol, awer He gift mi nich in den Dod. Mak mine Ogen apen, dat ik seh de Wunner an Din Gesetz. Sin Fiende will Ik mit Schand bekleden, awer öwer em schall sin Kron lüchten. De 133. Psalm. De, weke se makt, sünd se gliek; ja, All de up se höpt. Un mächtige Könige umbroch, denn Sin Gudheit besteiht up ewig. Schull ik se telln, so war vun se mehr sien, as Sand. Wenn ik upwak, bün ik noch bi Di. De HErr is neg bi All, de Em anropen doht, bi All, de Em mit Eernst anropt. Wenn He sprickt, so smöllt Allns, wenn He Sin Wind weihn lett, so daut dat up.

20De, all düt tügt, sprickt: Ja, Ik kam bald! Amen. Ja, kumm, HErr JEsus! HErr, stah up, dat de Minschen nich de Överhand kriegen doht, lat alle Heiden vör Di richtet warrn. Un He föhr mi rut up den Rum, He reet mi rut, denn He harr Lust to mi. Awer Du, HErr, wes’ nich feern; min Toverlat, il mi to helpen. Bewahr mine Seel un rett mi, lat mi nich to Schann warrn, denn ik tru up Di. Wo grot is Dine Gudheit, de Du upspart hest vör de, de Di fürchten doht un bewiest an de, de vör de Lüd up Di truet. Unse Seel tövt up den HErrn, He is unse Hülp un unse Schild. De Gerechte mutt veel lieden, awer de HErr helpt em ut dat all. Denn se denkt Schaden to dohn un sökt falsche Saken gegen de Stillen in dat Land. Denn de Gottlosen ward umkamen un den HErrn Sine Fiende, wenn se ok sünd as en köstliche Wisch, ward se doch vergahn, as de Rook vergeiht. Awer mine Fiende levt un sünd mächtig, de mi ahn Schuld haßt, sünd grot. Dat Du uns so tonicht slagen deihst an den Ort vun de Drachen un uns bedeckst mit Düsternis. So fahrt se ehr Vaders na un seht dat Licht nümmermehr. Du sittst un snackst gegen din Broder, din Moder ehr Söhn gifst du een Stot. Doh wol an Zion na Din Gnad, bu’ de Muern to Jerusalem. GOtt ward dat hörn un se demödigen, de allerwärts blift. Sela. Denn se ward nich anners un fürcht GOtt nich. Gelavt si GOtt, de min Gebet nich verstött, noch Sin Gudheit vun mi aftrecken deiht. De 67. Psalm. Lavet den HErrn däglich. GOtt leggt uns en Last up, awer He helpt uns ok. Sela. Du weest vun min Schimp, Schand’ un Scham, min Weddersakers sünd All vör Di. Denn Du letst mi veele un grote Angst erfahren un makst mi wedder lebendig un halst mi wedder ut de Deep vun de Eer herup. En End’ hebbt de Gebede vun David, Isai sin Söhn. De 73. Psalm. As en Drom, wenn Een upwaken deiht, so makst Du, HErr, ehr Bild in de Stadt verächtlich. Denk an den Bund, denn dat Land is allerwärts jämmerlich verheert un de Hüser sünd terreten. Din Weg weer in de See un Din Stieg in grote Waters un man spörte doch Din Fot nich. Süh’, He hett wol den Felsen entwei slagen, dat de Waterstroms un Beeke sik darut ergoten, awer woans kann He Brod geven un Sin Volk Fleesch verschaffen? HErr, GOtt Zebaoth, tröst uns, lat Din Angesicht lüchten, so ward wi wedder gesund. De 81. Psalm. Dartomal redst Du in en Gesicht to Din Hilligen un sprokst: Ik hef en Held upstahn laten, de helpen schall, Ik hef grot makt en Uterwählten ut dat Volk. Du warrst ja niemals eens mit den schädlichen Stohl, de dat Gesetz öwel düden deiht. Denn He süht vun Sin hillige Högde un de HErr süht vun den Himmel up de Eer, Lavt, ji Engel, den HErrn, ji starke Helden, de ji Sin Befehl utrichten doht, dat man hör de Stimm vun Sin Wort. Du makst Düsterniß, dat dat Nacht ward, denn rögt sik alle willen Thiern. Dar schick de König hen un leet em los geven, de HErr öwer Völker befohl, em rut to laten. Un verwandelten ehr Ehr in en Bild vun en Ossen, de Gras freet. He schick Sin Wort un mak se gesund un rett se, dat se nich storven; All düt schall de wedderfahren vun den HErrn, de mi towedder sünd un Böses gegen min Seel reden doht. Dat is den HErrn Sin Dohr, de Gerechten ward darin gahn. Min Seel is termalmt alletied vör Verlangen na Dine Rechte. Ji vun Levy sin Hus, lavt den HErrn, de ji den HErrn fürchten doht, lavt den HErrn! Un Og, den König to Basan, denn Sin Gudheit besteiht up ewig. Denn se redt vun Di schändlich un Dine Fiende erhevt sik ahn Orsak. De HErr behödet All, de Em leef hebbt un ward alle Gottlosen tonicht maken. So wat deiht He an keen Heiden noch lett He se weten Sine Rechte. Halleluja! De 148. Psalm.

Lies ganz Offenbarung 22

Querverweise

Luke 11:52Wehe ju Schriftgelehrten! denn ji hebbt den Slötel to de Erkenntnis. Ji kamt nich rin, un ji wehrt de, de rin wüllt.

Revelation 2:7Wokeen Ohrn hett, de hör wat de GEist to de Gemeenen seggt: Wokeen öwerwinnt, den will ik to eten geven vun den Levensbom, de in GOtt Sin Paradies steiht.

Revelation 2:17Wokeen Ohren hett, de hör, wat de GEist to de Gemeenen seggt: Wokeen öwerwinden deiht, den will ik to eten geven vun dat verborgen Manna un will em geven en gude Tügnis un mit dat Tügnis en nien Namen schreven, den Nüms kennt as de, de em krigt.

Revelation 3:4Du hest ok wenig Namen in Sardes, de ehr Kleeder nich smutzig makt hebbt; un de ward mit mi wandeln in witte Kleeder, denn se sünd dat werth.

Revelation 3:21Wokeen öwerwinden deiht, den will Ik geven, mit Mi up Min Stohl to sitten; gliek as Ik öwerwunden hef un seten hef mit Min Vader up Sin Stohl.

Dieser Vers In Anderen Ausgaben

Studiere Offenbarung 22:19