Offenbarung 22:23

Denn all Sin Rechte hef ik vör Ogen un Sin Gebot schmiet ik nich vun mi. Ik will predigen Dinen Namen mine Bröder, ik will Di priesen in de Gemeen. Denn ik sprok in min Bestörtung: Ik bün vun Din Ogen wegstött; do hörtest Du de Stimm vun min Flehen, as ik to Di schrien dä. De HErr erlöst Sine Knechte ehr Seel, un all, de sik up Em verlaten doht, ward keen Schuld hebben. De 35. Psalm. Wak up, HErr, wak up för min Recht un för min Sak, min GOtt un HErr! Vun den HErrn ward so en Mann sin Gang vörwarts brocht un He hett Lust an sin Weg. Il mi to Hülp, HErr, min Heil! De 39. Psalm. Denn wi ward ja um Dienetwilln däglich umbröcht un sünd ansehn as Slachtschap. Wer Dank opfern deiht, de sprickt grot vun Mi un bahnt sik enen Weg, wo Ik em wiesen kann GOtt Sin Heil. De 51. Psalm. Smiet din Anliggen up den HErrn, de ward di versorgen un ward den Gerechten nich ewiglich in Unruh laten. Doch sprickt de HErr: Ik will vun de Bösen etliche halen, ut de deepe See will Ik etliche halen. Ehr Disch mutt vör se to en Fall warrn un för de Sorglosen to en Schling. Min Lippen un min Seel, de Du erlöst hest, sünd fröhlich un sprekt grot vun Di. Dennoch bliev ik ümmer bi Di, denn Du hollst mi bi min rechte Hand, Vergeet nich Din Fiende ehr Geschrigg; Din Weddersakers ehr Rasen ward je länger je gröter. De 75. Psalm. Un He gebo’ de Wolken darbaben un dä up de Döhr vun den Himmel, De Fiende schüllt em nich unner kriegen un de Ungerechten schüllt em nich dämpen. Un He ward se ehr Unrecht vergellen un ward se för ehr Bosheit vertilgen, de HErr, uns’ GOtt, ward se vertilgen. De 95. Psalm. Wenn de Völker tosamen kamt un de Königrieke, den HErrn to deenen. So geiht denn de Minsch ut an sin Arbeit un an sin Ackerwark bet an den Abend. Un Israel trock in Egypten un Jacob ward en Frömde in Ham sin Land. Un He sprok, He wull se vertilgen, wenn nich Moses, Sin Uterwählte, den Riß uphollen harr, Sin Grimmigkeit aftowenden, up dat He se nich ganz verdarven dä. De mit Scheep up de See fahren dän un ehr Handel up grote Waters dreven; Ik fahr darhen as en Schatten, de verdreven ward, un ward weg jagt as de Heuschrecken. Vun den HErrn is dat geschehn un is en Wunner vör unse Ogen, De Fürsten sitt ok un redt gegen mi, awer Din Knecht redt vun Dine Rechte. Denn He dach an uns, as wi unnerdrückt weern; denn Sin Gudheit besteiht up ewig. Dörchgründ mi, GOtt, un erfahr min Hart, probeer mi ut erfahr, woans ik dat menen doh.

Dat Nie Testament (Bugenhagen)

Im Zusammenhang

22Denn ik gah up den HErrn Sin Weg’ un bün nich gottlos gegen min GOtt. Help mi ut den Löwen sin Rachen un rett mi vun de Büffels ehr Hörn. GOtt, erlös Israel ut all sin Noth! De 26. Psalm. Gelavet si de HErr, dat He mi en wunderliche Gudheit bewiest hett in en faste Stadt. Lat Din Gnad öwer uns sin, HErr, do wi ja up Di höpen doht. De 34. Psalm. Den Gottlosen ward dat Unglück dod maken, un de den Gerechten hassen doht, ward Schuld hebben. HErr, Du sühst dat, swieg nich still, HErr, wes’ nich wiet vun mi! Denn Sin Gesegneten arvt dat Land, awer Sin Verfluchten ward utrodet. Verlat mi nich, HErr min GOtt, wes’ nich wiet vun mi! Dat wörr GOtt wol finden, He kennt jo den Grund vun unse Harten. Markt dat doch, de ji GOtt vergeten doht, dat Ik jug nich enmal wegrieten doh un keen Retter mehr dar si. Ehr Mund is glatter as Botter un hebbt doch Krieg in Sinn; ehre Word sünd smiediger as Oel, un sünd doch blote Swerdter. Awer GOtt ward Sin Fiende ehr Kopp intwei slahn, ja ehr Haarschädel, wenn se fortfahrt in ehr Sünd’. Un se gevt mi Gall to eten un Etig to drinken in minen groten Döst. So dank ik Di ok mit Psalterspeel för Din Tru, min GOtt, ik sing Din Lov up de Harp, Du Hillige in Israel! Dat ik mutt en Narr sin un nicks weeten un mutt as en Deerd sin vör Di. Mak Di up, GOtt, un föhr Din Sak ut; denk an de Smach, de Di däglich vun de Dohren wedderfahrt. Dat se nich glöven dän an GOtt un up Sin Help nich höpten. Min Hand schall em ümmer bistahn un Min Arm schall em stark maken. Awer de HErr is min Schutz, min GOtt is min Toversicht sin Fels. Up dat se to Zion predigen den HErrn Sin Namen un Sin Lof to Jerusalem. Lavt den HErrn, all Sine Werke, an alle Orten vun Sin Herrschaft! Lav den HErrn, min Seel! De 104. Psalm. Wenn awer de Sünn upgahn deiht, makt se sik darvun un leggt sik in ehr Kulen. Dat He sine Fürsten unnerwiesen dä na sine Wies un sin Öllsten Wiesheit lehren dä. Wunner in Ham sin Land un gruliche Daten an de Schilfsee. Un Dank opfern un vertellen Sine Werke mit Freuden. Denn ik bün arm un elend, min Hart is tweislagen in mi. De Steen, de de Bulüd wegsmeten hebbt, de is ton Ecksteen warn. Wend vun mi Smach un Verachtung, denn ik hol Din Tügnisse. To en Arvdeel an Sin Knecht Israel, denn Sin Gudheit besteiht up ewig. Ik haß se mit rechten Eernst, darum sünd se mi fiend.

24Sonnern ik bün tru vör Em un nehm mi in Acht vör Sünden. Priest den HErrn, de ji Em fürchten doht, Em ehre de Samen Jakobs un vör Em wes’ bang alle Samen Israels! Hebbt den HErrn leef, alle Sine Hilligen! De Glövigen behöd de HErr un vergelt den rieklich, de Hochmoth öven deiht. HErr, min GOtt, richt mi na Din Gerechtigkeit, dat se sik öwer mi nich freun doht. Fallt he, so ward he nich wegsmeten, denn de HErr erhöllt em bi de Hand. Wak up, HErr! Warum schlöppst Du? Wak up un verstöt uns nich so ganz! Awer GOtt, Du warrst se dalstöten in de deepe Kul. De Blodgierigen un Falschen ward ehr Leven nich tor Hälft bringen. Ik awer höp up Di. De 56. Psalm. Darum ward din Fot in de Fiende ehr Blod farvt warrn un din Hunn ward dat uplicken. Ehre Ogen mött düster warrn, dat se nicks seht un ehre Lenden lat ümmer wackeln. Ok makt min Tung däglich Gedichte vun Din Gerechtigkeit, denn schamen möt sik un to Schann warrn, de min Unglück söken doht. De 72. Psalm. Du leitst mi na Din Rath, un nimmst mi toletzt mit Ehren an. Un leet dat Manna up se dal regen, to eten un gev se Himmelsbrod. Sonnern Ik will vör em sin Weddersakers slan un de em haßt, will Ik plagen. He demödigt up den Weg min Kraft, He verkörrt min Dag’. HErr, wa sünd Dine Werke so grot un veel! Du hest se all wieslich anordnet un de Eer is vull vun Din Göder. Un He leet Sin Volk stark wassen un makt se mächtiger, as ehre Fiende. Un se verachteten dat leeve Land, se glovten Sin Wort nich. De den HErrn Sine Werke erfahren hebbt un Sine Wunner in de See, Min Knee sünd swach vun Fasten un min Fleesch is mager un hett keen Fett. Düt is de Dag, den de HErr maken deiht, lat uns vergnögt un fröhlich darin sin. Ik hef Lust to Dine Tügnisse, de sünd mine Rathgever. Un erlös uns vun uns Fiend; denn Sin Gnad besteiht up ewig. Un seh, ob ik up bösen Weg bün un leit mi up ewigen Weg. De 140. Psalm.

Lies ganz Offenbarung 22

Dieser Vers In Anderen Ausgaben

Studiere Offenbarung 22:23