Offenbarung 22:30

Denn mit Di kann ik Kriegsvolk utenanner drieven un mit minen GOtt över de Muer springen. Alle Fetten up de Eer ward eten un anbeden, vör Em ward de Knee bögen all de in den Dreck liggt un de, de ehr Leven nich fristen kunnen. Den Gerechten sin Mund redt de Wiesheit un sin Tung lehrt dat Recht. Um Din Tempel willen to Jerusalem ward Di de Könige Geschenke bringen. Ik awer bün elend un mi is slecht to Moth. GOtt, lat Din Help mi schützen! As se nu ehr Lust büßt harrn un noch darvun eten dän, Ik will em ewiglich Nakamen geven un sin Stohl stahn laten, so lang as de Himmel duert. Letst Du Din Athem ut, so ward se schafft, un Du makst de Eer ehr Gestalt nie. Ehr Land wimmelt vun Poggen, in ehr König sin Kamern. Da trä Pinehas hento un mak de Sak eben, da war de Plag afwehrt, Un se vergnögt warn, dat dat still warn weer un He se to Land bröch na ehr Wunsch: Ik will den HErrn veel danken mit min Mund un vun Em grotspreken mank Veele. Ik hef de Wahrheit ehren Weg wählt, Din Rechte hef ik vör mi stellt.

Dat Nie Testament (Bugenhagen)

Im Zusammenhang

29Denn Du makst min Lücht klar, de HErr, min GOtt, makt min Düsternis hell. Denn de HErr hett dat Riek un herrscht öwer de Heiden. De Gerechten arvt dat Land un blievt ewiglich darin. Din GOtt hett Din Riek upricht, datsülvige wullst Du, GOtt, stark maken; denn dat is Din Wark. Striek se ut dat Bok vun de Lebendigen, un lat se mit de Gerechten nich anschreben warrn. Dar eten se un warn allto satt. He leet se ehr Lust büßen. Ik will Min Gnad gegen em ewiglich bliven laten un Min Bund schall för em fast bliven. Din Knechten ehr Kinner ward blieven un ehr Samen ward vör Di gedeihn. De 103. Psalm. Verbargst Du Din Angesicht, so ward se bang, nimmst Du ehr Athem weg, so vergaht se un ward wedder to Eer. He verwandel ehr Water in Blod un makt ehr Fisch dod. Un vertörnten Em mit ehr Dohn; dar keem ok de Plag mank se. Un He mak dat Unwedder still, dat de Waggen sik leggen dän, Min Weddersakers möt mit Schimp antrocken warrn un mit ehr Schann bekleedt warrn, as mit en Rock. Dankt den HErrn, denn He is fründlich un Sin Gudheit duert up ewig. De 119. Psalm. Wend vun mi den falschen Weg un günn mi Din Gesetz.

31GOtt Sine Weg’ sünd vullkamen, den HErrn Sin Wort holt de Prov; He is en Schild vör alle, de up Em vertruen doht. He ward en Samen hebben, de Em deenen deiht, vun den HErrn ward man verkündigen to Kinners Kind. Sin GOtt Sin Gesetz is in sin Hart, sin Tritte gliedt nich ut. Schell dat Deert int Reth, de Schaar vun Ossen mank ehr Kalver, de dar in de Grund pett vun wegen dat Geld. He jagt de Völker ut enanner, de geern Krieg föhrt. Ik will GOtt Sin Namen laven mit en Leed un will Em hoch ehren mit Dank. Dar keem GOtt Sin Torn öwer se un broch de Vörnehmsten mank ehr um un slog dal de Jünglinge vun Israel. Wenn awer sin Kinner Min Gesetz verlaten un in Mine Rechte nich blieven doht, Den HErrn Sin Ehr is ewig, de HErr hett en Wolgefallen an Sine Werke. He sprok: Dar kam Gewörm, Lüs in all ehr Grenzen. Un warr em rekent to Gerechtigkeit vun Geslecht to Geslecht ewiglich. De schüllt den HErrn danken för Sin Gudheit un för Sine Wunner, de He an de Minschenkinner deiht, Denn He steiht to de rechte Hand vun den Armen, dat He em helpen deiht vun de, de sin Leven verurdeelt. De 110. Psalm. Ik hang an Dine Tügnisse; HErr, lat mi nich to Schann warrn.

Lies ganz Offenbarung 22

Dieser Vers In Anderen Ausgaben

Studiere Offenbarung 22:30