Offenbarung 22:31

GOtt Sine Weg’ sünd vullkamen, den HErrn Sin Wort holt de Prov; He is en Schild vör alle, de up Em vertruen doht. He ward en Samen hebben, de Em deenen deiht, vun den HErrn ward man verkündigen to Kinners Kind. Sin GOtt Sin Gesetz is in sin Hart, sin Tritte gliedt nich ut. Schell dat Deert int Reth, de Schaar vun Ossen mank ehr Kalver, de dar in de Grund pett vun wegen dat Geld. He jagt de Völker ut enanner, de geern Krieg föhrt. Ik will GOtt Sin Namen laven mit en Leed un will Em hoch ehren mit Dank. Dar keem GOtt Sin Torn öwer se un broch de Vörnehmsten mank ehr um un slog dal de Jünglinge vun Israel. Wenn awer sin Kinner Min Gesetz verlaten un in Mine Rechte nich blieven doht, Den HErrn Sin Ehr is ewig, de HErr hett en Wolgefallen an Sine Werke. He sprok: Dar kam Gewörm, Lüs in all ehr Grenzen. Un warr em rekent to Gerechtigkeit vun Geslecht to Geslecht ewiglich. De schüllt den HErrn danken för Sin Gudheit un för Sine Wunner, de He an de Minschenkinner deiht, Denn He steiht to de rechte Hand vun den Armen, dat He em helpen deiht vun de, de sin Leven verurdeelt. De 110. Psalm. Ik hang an Dine Tügnisse; HErr, lat mi nich to Schann warrn.

Dat Nie Testament (Bugenhagen)

Im Zusammenhang

30Denn mit Di kann ik Kriegsvolk utenanner drieven un mit minen GOtt över de Muer springen. Alle Fetten up de Eer ward eten un anbeden, vör Em ward de Knee bögen all de in den Dreck liggt un de, de ehr Leven nich fristen kunnen. Den Gerechten sin Mund redt de Wiesheit un sin Tung lehrt dat Recht. Um Din Tempel willen to Jerusalem ward Di de Könige Geschenke bringen. Ik awer bün elend un mi is slecht to Moth. GOtt, lat Din Help mi schützen! As se nu ehr Lust büßt harrn un noch darvun eten dän, Ik will em ewiglich Nakamen geven un sin Stohl stahn laten, so lang as de Himmel duert. Letst Du Din Athem ut, so ward se schafft, un Du makst de Eer ehr Gestalt nie. Ehr Land wimmelt vun Poggen, in ehr König sin Kamern. Da trä Pinehas hento un mak de Sak eben, da war de Plag afwehrt, Un se vergnögt warn, dat dat still warn weer un He se to Land bröch na ehr Wunsch: Ik will den HErrn veel danken mit min Mund un vun Em grotspreken mank Veele. Ik hef de Wahrheit ehren Weg wählt, Din Rechte hef ik vör mi stellt.

32Denn wo is en GOtt, as alleen de HErr? Oder en Hort ahn unsen GOtt. Se ward kamen un Sine Gerechtigkeit predigen vör dat Volk, dat geborn war, dat He dat dahn hett. De 23. Psalm. De Gottlose luert up den Gerechten un denkt, em dod to maken. De Fürsten ut Egypten ward kamen, Mohrenland ward sin Hann utstrecken to GOtt. Dat ward den HErrn beter gefallen as en Oss’, de Hörn un Kluen hett. Awer bi all dat sündigten se noch mehr un glövten nich an Sine Wunner. Wenn se Min Ordnung enthilligt un min Gebote nich hollen doht, He kiekt de Eer an, so bewert se, He röhrt de Bargen an, so rokt se. He gev se Hagel as Regen, Füerflammen in ehr Land; Un se vertörnten Em an dat Strietwater un gungen Moses bös to Lief. Un Em in de Gemeen priesen un bi de Olen laven. Wenn Du min Hart trösten deihst, so lop ik den Weg vun Dine Gebote.

Lies ganz Offenbarung 22

Dieser Vers In Anderen Ausgaben

Studiere Offenbarung 22:31