Offenbarung 22:32

Denn wo is en GOtt, as alleen de HErr? Oder en Hort ahn unsen GOtt. Se ward kamen un Sine Gerechtigkeit predigen vör dat Volk, dat geborn war, dat He dat dahn hett. De 23. Psalm. De Gottlose luert up den Gerechten un denkt, em dod to maken. De Fürsten ut Egypten ward kamen, Mohrenland ward sin Hann utstrecken to GOtt. Dat ward den HErrn beter gefallen as en Oss’, de Hörn un Kluen hett. Awer bi all dat sündigten se noch mehr un glövten nich an Sine Wunner. Wenn se Min Ordnung enthilligt un min Gebote nich hollen doht, He kiekt de Eer an, so bewert se, He röhrt de Bargen an, so rokt se. He gev se Hagel as Regen, Füerflammen in ehr Land; Un se vertörnten Em an dat Strietwater un gungen Moses bös to Lief. Un Em in de Gemeen priesen un bi de Olen laven. Wenn Du min Hart trösten deihst, so lop ik den Weg vun Dine Gebote.

Dat Nie Testament (Bugenhagen)

Im Zusammenhang

31GOtt Sine Weg’ sünd vullkamen, den HErrn Sin Wort holt de Prov; He is en Schild vör alle, de up Em vertruen doht. He ward en Samen hebben, de Em deenen deiht, vun den HErrn ward man verkündigen to Kinners Kind. Sin GOtt Sin Gesetz is in sin Hart, sin Tritte gliedt nich ut. Schell dat Deert int Reth, de Schaar vun Ossen mank ehr Kalver, de dar in de Grund pett vun wegen dat Geld. He jagt de Völker ut enanner, de geern Krieg föhrt. Ik will GOtt Sin Namen laven mit en Leed un will Em hoch ehren mit Dank. Dar keem GOtt Sin Torn öwer se un broch de Vörnehmsten mank ehr um un slog dal de Jünglinge vun Israel. Wenn awer sin Kinner Min Gesetz verlaten un in Mine Rechte nich blieven doht, Den HErrn Sin Ehr is ewig, de HErr hett en Wolgefallen an Sine Werke. He sprok: Dar kam Gewörm, Lüs in all ehr Grenzen. Un warr em rekent to Gerechtigkeit vun Geslecht to Geslecht ewiglich. De schüllt den HErrn danken för Sin Gudheit un för Sine Wunner, de He an de Minschenkinner deiht, Denn He steiht to de rechte Hand vun den Armen, dat He em helpen deiht vun de, de sin Leven verurdeelt. De 110. Psalm. Ik hang an Dine Tügnisse; HErr, lat mi nich to Schann warrn.

33GOtt rüstet mi ut mit Kraft un makt min Weg’ ahn Anstot. Awer de HErr lett em nich in sin Hann un verdammt em nich, wenn he verurdeelt ward. Ji Königrieke up Eerden singt GOtt, singt den HErrn Lov. Sela. De Elenden seht dat un freut sik, un de GOtt söken doht, de ehr Hart ward leven. Darum leet He se starven, dat se nicks kriegen dän un mussen ehr Levdag plagt sin. So will Ik ehr Sünd mit de Rod to Hus bringen un ehr Missedaht mit Plagen; Ik will den HErrn singen min Levenlang un min GOtt laven, so lang ik bün. Un slog ehr Wienstöck un Fiegenböm un brok de Böm in ehr Grenz entwei. Denn se bedrövten em dat Hart, so dat em etliche Wör’ entfohrten. He makt Beeke drög un lett Waterquellen utdrögen, Wies mi, HErr, den Weg vun Din Rechte, dat ik se bewahr bet an dat End.

Lies ganz Offenbarung 22

Dieser Vers In Anderen Ausgaben

Studiere Offenbarung 22:32