Offenbarung 22:33

GOtt rüstet mi ut mit Kraft un makt min Weg’ ahn Anstot. Awer de HErr lett em nich in sin Hann un verdammt em nich, wenn he verurdeelt ward. Ji Königrieke up Eerden singt GOtt, singt den HErrn Lov. Sela. De Elenden seht dat un freut sik, un de GOtt söken doht, de ehr Hart ward leven. Darum leet He se starven, dat se nicks kriegen dän un mussen ehr Levdag plagt sin. So will Ik ehr Sünd mit de Rod to Hus bringen un ehr Missedaht mit Plagen; Ik will den HErrn singen min Levenlang un min GOtt laven, so lang ik bün. Un slog ehr Wienstöck un Fiegenböm un brok de Böm in ehr Grenz entwei. Denn se bedrövten em dat Hart, so dat em etliche Wör’ entfohrten. He makt Beeke drög un lett Waterquellen utdrögen, Wies mi, HErr, den Weg vun Din Rechte, dat ik se bewahr bet an dat End.

Dat Nie Testament (Bugenhagen)

Im Zusammenhang

32Denn wo is en GOtt, as alleen de HErr? Oder en Hort ahn unsen GOtt. Se ward kamen un Sine Gerechtigkeit predigen vör dat Volk, dat geborn war, dat He dat dahn hett. De 23. Psalm. De Gottlose luert up den Gerechten un denkt, em dod to maken. De Fürsten ut Egypten ward kamen, Mohrenland ward sin Hann utstrecken to GOtt. Dat ward den HErrn beter gefallen as en Oss’, de Hörn un Kluen hett. Awer bi all dat sündigten se noch mehr un glövten nich an Sine Wunner. Wenn se Min Ordnung enthilligt un min Gebote nich hollen doht, He kiekt de Eer an, so bewert se, He röhrt de Bargen an, so rokt se. He gev se Hagel as Regen, Füerflammen in ehr Land; Un se vertörnten Em an dat Strietwater un gungen Moses bös to Lief. Un Em in de Gemeen priesen un bi de Olen laven. Wenn Du min Hart trösten deihst, so lop ik den Weg vun Dine Gebote.

34He makt min Föt gliek de vun den Hirsch un sett mi up mine Högde. Töv up den HErrn un holl Sin Weg, so ward He di erhögen, dat du dat Land arven deihst, du warrst sehn, dat de Gottlosen utrodt ward. Den, de dar in den Himmel fahrt allerwärts vun Anbeginn! Süh, He ward Sin Dunner Kraft geven. Denn de HErr hört de Armen un veracht Sin Gefangene nich. Wenn He se würgen dä, söchten se Em un kehrten sik tiedig to GOtt. Awer Min Gnad will Ik nich vun em wend’n un Min Wahrheit nich fehlen laten. Min Red mutt Em wolgefallen. Ik freu mi öwer den HErrn. He sprok: Do kemen Heuschrecken un Käfer ahn Tall. Ok vertilgten se de Völker nich, as se doch de HErr befahlen harr; Dat en fruchtbar Land nicks dregen dä wegen ehr Bosheit, de darin wahnen dä. Unnerwies mi, dat ik bewahr Din Gesetz un dat ik dat hol vun ganzen Harten.

Lies ganz Offenbarung 22

Dieser Vers In Anderen Ausgaben

Studiere Offenbarung 22:33