Offenbarung 22:34

He makt min Föt gliek de vun den Hirsch un sett mi up mine Högde. Töv up den HErrn un holl Sin Weg, so ward He di erhögen, dat du dat Land arven deihst, du warrst sehn, dat de Gottlosen utrodt ward. Den, de dar in den Himmel fahrt allerwärts vun Anbeginn! Süh, He ward Sin Dunner Kraft geven. Denn de HErr hört de Armen un veracht Sin Gefangene nich. Wenn He se würgen dä, söchten se Em un kehrten sik tiedig to GOtt. Awer Min Gnad will Ik nich vun em wend’n un Min Wahrheit nich fehlen laten. Min Red mutt Em wolgefallen. Ik freu mi öwer den HErrn. He sprok: Do kemen Heuschrecken un Käfer ahn Tall. Ok vertilgten se de Völker nich, as se doch de HErr befahlen harr; Dat en fruchtbar Land nicks dregen dä wegen ehr Bosheit, de darin wahnen dä. Unnerwies mi, dat ik bewahr Din Gesetz un dat ik dat hol vun ganzen Harten.

Dat Nie Testament (Bugenhagen)

Im Zusammenhang

33GOtt rüstet mi ut mit Kraft un makt min Weg’ ahn Anstot. Awer de HErr lett em nich in sin Hann un verdammt em nich, wenn he verurdeelt ward. Ji Königrieke up Eerden singt GOtt, singt den HErrn Lov. Sela. De Elenden seht dat un freut sik, un de GOtt söken doht, de ehr Hart ward leven. Darum leet He se starven, dat se nicks kriegen dän un mussen ehr Levdag plagt sin. So will Ik ehr Sünd mit de Rod to Hus bringen un ehr Missedaht mit Plagen; Ik will den HErrn singen min Levenlang un min GOtt laven, so lang ik bün. Un slog ehr Wienstöck un Fiegenböm un brok de Böm in ehr Grenz entwei. Denn se bedrövten em dat Hart, so dat em etliche Wör’ entfohrten. He makt Beeke drög un lett Waterquellen utdrögen, Wies mi, HErr, den Weg vun Din Rechte, dat ik se bewahr bet an dat End.

35He lehrt min Hand strieden un lehrt minen Arm en ehernen Bagen spannen. Ik hef sehn en Gottlosen, de weer trotzig un bree sik ut un grön as en Lorbeerbom. Gevt GOtt de Macht! Sin Herrlichkeit is in Israel, un Sin Macht in de Wolken. Em lavt Himmel un Eer un de See un All, wat sik darin rögen deiht. Un dachen, dat GOtt ehr Hart is un GOtt, de Högste, ehr Erlöser wesen deiht. Ik will Min Bund nich enthilligen un nich ännern, wat ut Min Mund gahn is. De Sünner möt all warrn uppe Eer un de Gottlosen nich mehr sin. Lav den HErrn, min Seel! Halleluja! De 105. Psalm. Un de freten all dat Gras in ehr Land un freten de Frücht up dat Feld. Sonnern se mengten sik mank de Heiden un lehrten de ehr Dohn, He makt de Wüstenie to en Waterpol un in dat dröge Land makt He Waterquellen; Föhr mi up den Stieg vun Dine Gebote, denn ik hef Lust darto.

Lies ganz Offenbarung 22

Dieser Vers In Anderen Ausgaben

Studiere Offenbarung 22:34