bible.software › Offenbarung › Offenbarung 22 › Offenbarung 22:36
Offenbarung 22:36
Un Du givst mi den Schild vun Din Heil un Din rechte Hand stütt mi, un wenn Du mi demödigen deihst, so makst Du mi grot. As man voröwer gung, süh, do weer he hen, ik frag na em, do war he nirgends funnen. GOtt is wundersam in Sin Hilligdom. He is Israels GOtt. He ward dat Volk Kraft un Macht geven. Gelavt si GOtt! De 69. Psalm. Denn GOtt ward Zion helpen un de Städ’ vun Juda buen, dat man dar wahnen un se besitten deiht. Un hüchelten Em mit ehren Mund un logen Em mit ehr Tung wat vör. Ik hef eens swaren bi Min Hilligkeit: Ik will David nicks vörleegen; Un slog all Eerstgebort in Egypten, all ehr eersten Arven. Un deenten ehr Götzen, de gerahten ehr ton Argerniß. Un de Hungrigen sett He darhen, dat se en Stadt gründen dän, wo se wahnen kunnen, Neeg min Hart to Dine Tügnisse un nich to den Giez.
Dat Nie Testament (Bugenhagen)
Im Zusammenhang
35He lehrt min Hand strieden un lehrt minen Arm en ehernen Bagen spannen. Ik hef sehn en Gottlosen, de weer trotzig un bree sik ut un grön as en Lorbeerbom. Gevt GOtt de Macht! Sin Herrlichkeit is in Israel, un Sin Macht in de Wolken. Em lavt Himmel un Eer un de See un All, wat sik darin rögen deiht. Un dachen, dat GOtt ehr Hart is un GOtt, de Högste, ehr Erlöser wesen deiht. Ik will Min Bund nich enthilligen un nich ännern, wat ut Min Mund gahn is. De Sünner möt all warrn uppe Eer un de Gottlosen nich mehr sin. Lav den HErrn, min Seel! Halleluja! De 105. Psalm. Un de freten all dat Gras in ehr Land un freten de Frücht up dat Feld. Sonnern se mengten sik mank de Heiden un lehrten de ehr Dohn, He makt de Wüstenie to en Waterpol un in dat dröge Land makt He Waterquellen; Föhr mi up den Stieg vun Dine Gebote, denn ik hef Lust darto.
37Du makst unner mi Rum to gahn, dat mine Enkel nich utglieden doht. Blief fromm un holl di recht, denn so Een ward dat toletzt gud gahn. Un Sin Knecht ehr Samen ward se arven, un de Sin Namen leef hebbt, ward darin blieven. De 70. Psalm. Awer ehr Hart weer nich fast an Em un hollen nich tru an Sin Bund. Sin Samen schall ewig sin, un sin Thron vör Mi as de Sünn. Un föhr se ut mit Sülver un Gold un weer keen Gebreklige mank ehr Stämm. Un se opferten ehr Söhns un Döchter de Düvels, Un de Ackers beseien un Wienbarge planten kunnen, de alle Jahr Frucht brochten; Wend mine Ogen af, dat se nich seht na unnütze Lehr, sonnern erquick mi up Din Weg.
Lies ganz Offenbarung 22
Dieser Vers In Anderen Ausgaben
Studiere Offenbarung 22:36