Offenbarung 22:41

Du gifst mi mine Fiende in den Rügg, dat ik de, de mi hassen doht, terstören doh. Se versöchten GOtt ümmer wedder un meisterten den Hilligen in Israel. Du ritst all sine Muren dal un letst sine Festungen tweibreken. He mak den Felsen apen, da floten Water ut, dat Beek in de dröge Wüste lopen dähn. Un gev se in de Heiden ehr Hand, dat öwer se herrschen dähn, de ehr gram weern. Awer He schützt de Armen vör dat Elend un sin Geslecht vermehrt He as en Schapheer. HErr, lat mi Din Gnad wedderfahrn, Din Hülp na Din Wort.

Dat Nie Testament (Bugenhagen)

Im Zusammenhang

40Du kannst mi utrüsten mit Kraft to den Striet, Du kannst unner mi schmieten, de sik gegen mi setten doht. Un de HErr ward se bistahn un ward se retten, He ward se vun de Gottlosen retten un se helpen, denn se vertrut up Em. De 38. Psalm. Se vertörnten Em gar oft in de Wüste un makten Em unwillig in de öden Gegenden. Du hest Din Knecht sin Bund to Schann makt un smitst sin Kron up de Eer. Se bed’n, da leet He Wachteln kamen un He makt se satt mit Himmelsbrod. Do ergrimm den HErrn Sin Torn öwer Sin Volk un kreg en Gruel an Sin Arf. Un Verachtung wür up de Fürsten utschüdd, dat Allns dösig un wüst weer; Süh, ik hef Verlangen na Dine Befehle, erquick mi mit Din Gerechtigkeit.

42Se ropt, awer dar is keen Helper; to den HErrn schriet se, awer He antwort ehr nich. Se dachten nich an Sin Hand den Dag, as He se vun de Fiend erlösen dä. All, de vörbi gahn doht, rovt em ut, he is vör sin Nawers en Spott warn. Denn He dach an Sin hillig Wort, dat He to Abraham, Sin Knecht, red harr. Un ehr Fiende makten se bang un warn kleen makt unner ehr Hann. All düt ward de Frommen sehn un sik freun, un alle Bosheit ward dat Mul stoppt warrn. Dat ik antworden kann de, de mi verlästern doht, denn ik verlat mi up Din Wort.

Lies ganz Offenbarung 22

Dieser Vers In Anderen Ausgaben

Studiere Offenbarung 22:41