Offenbarung 22:48

De GOtt, de mi Rache geven deiht, gift un dwingt de Völker unner mi. As He ehr Veeh slog mit Hagel un ehr Heerden mit Blitzen; Gedenk, wa kort min Leven is. Warum wullst Du alle Minschen umsunst schaffen hebben? Gelavt si de HErr, Israel GOtt, vun Ewigkeit to Ewigkeit un alle Welt segg: Amen! Halleluja! De 107. Psalm. Un bör min Hann up to Dine Gebode, de mi leef sünd un red vun Dine Rechte.

Dat Nie Testament (Bugenhagen)

Im Zusammenhang

47De HErr levt, un gelavt si min Hort, un de GOtt vun min Heil mutt priest warrn. As He ehr Wienstöck mit Hagel slog un ehr Mulbeerböm mit Frost; HErr, wa lang wullst Du Di so ganz versteken un Din Grimmigkeit as Füer brennen laten? Help uns, HErr, uns GOtt, un bring uns tosamen ut de Heiden, dat wi danken Din hilligen Namen un rühmen Din Lof. Un hef Lust an Dine Gebote un de sünd mi leef.

49De mi retten deiht vun mine Fiende un mi erhögen deiht ut de, de sik wedder mi sett’t, Du helpst mi vun de Frevlers. As He böse Engel mank se schick in Sin grimmigen Torn un leet se toven un wüthen un Leed dohn. Wo is Jemand, de dar leven deiht un den Dod nich süht? De sin Seel retten deiht vun de Gewalt vun dat Graf. Denk an dat Wort, dat Du to Din Knecht spraken hest, worup Du mi höpen letst.

Lies ganz Offenbarung 22

Dieser Vers In Anderen Ausgaben

Studiere Offenbarung 22:48