Jesaja 35
1DIe verlaten wildernis ende sonder wech sal haer verblijden, ende die woestijne sal haer verhueghen, ende sal bloeyen als een lelie.
2Groeyende sal sij groeyen, ende haer verhueghen vol blijschap ende louende, die glorie van Libanus is haer ghegheuen, die schoonheyt van Carmelus ende van Saron, sij sullen die glorie des Heeren sien, ende die schoonheyt ons Godts.
3Versterct die slappe handen, ende die crancke knyen maect vroom.
4Segt den cleynmoedighen. Wert versterct, ende en wilt niet vreesen, siet v Godt sal aenbrenghen die wrake der vergheldinghe, Godt sal selue comen ende hy sal v lieden salich maken.
5Dan sullen gheopent worden die ooghen der blinden, ende die ooren der doouen sullen open zijn.
6Dan sal die cruepel springhen als eenen hert, ende die tonghe der stommen sal gheopent sijn, want in die woestijne zijn die wateren ghesceyden, ende die beken in die verlaten plaetse.
7Ende dlant dat drooghe was sal wesen tot een staende water, ende het dorstich lant tot fonteynen der wateren. In die rustplaetsen daer te voren draken woonden daer sal opgaen die groenheyt des riets ende der biesen,
8ende daer sal eenen padt wesen ende eenen wech, ende tsal den heylighen wech ghenoemt worden, gheen besmette en sal daer door ghaen, ende dit sal v lieden wesen eenen rechten effenen wech alsoo dat die dwasen daer door niet en sullen dolen.
9Daer en sal gheenen leeuw wesen, ende gheen quade beeste en sal al daer niet opclimmen, noch sij en sal daer niet gheuonden worden, ende sij sullen wandelen die verlost sullen wesen.
10Ende die verlost sijn vanden Heere, sullen bekeert worden, ende sij sullen in Sion comen met lofsanck, ende eewighe blijschap op hen hoofden, blijschap ende vrolijcheyt sullen sij vercrijghen, ende pijne ende suchtinghe sullen wech vlieden.