Lamentations 3:17
Og du støytte burt frå fred mi sjæl; eg gløymde kor det var å hava det godt.
Studentmållagsbibelen frå 1921
In The King James Version
And thou hast removed my soul far off from peace: I forgat prosperity.
In Context
16Han let meg knasa mine tenner på småstein, han grov meg ned i oska.
18Og eg sagde: «Det er ute med mi kraft og med mi von til Herren.»
Cross References
Job 7:7Hugs på: mitt liv er som ein pust; mitt auga ser’kje lukka meir.
Isaiah 38:17Det beiske, det beiske vart meg til fred, og du drog kjærleg mi sjæl or tyningsgravi; for du kasta bak din rygg alle synderne mine.
Isaiah 59:11Me gryler alle som bjørnar, og som duvor me sukkar; me ventar på retten, men ikkje han kjem, på frelsa, men ho er langt burte frå oss.
Jeremiah 14:19Hev du då reint støytt Juda frå deg, eller styggjest di sjæl ved Sion? Kvi hev du slege oss so, at det ikkje bid helsebot for oss? Me ventar på fred, men det kjem ikkje noko godt, og på ei tid med helsebot, og sjå - fælske.
Jeremiah 20:14Forbanna vere den dagen då eg vart fødd! Den dagen mor mi fødde meg, vere ikkje velsigna!
Zechariah 8:10Fyre desse dagarne hadde korkje folk eller fe løn for strævet sitt, og korkje den som gjekk ut eller den som gjekk inn var trygg for fienden; for eg slepte alle menneskje laus på kvarandre.