Job 7:11
Dlatego nie mogę powstrzymać swoich ust, będę mówił w utrapieniu swego ducha, będę narzekał w goryczy swojej duszy.
Biblia Gdańska (Polski)
In The King James Version
In Context
10Nie wróci już do swego domu ani nie pozna go już jego miejsce.
12Czy jestem morzem albo wielorybem, że postawiłeś przy mnie straż?
Cross References
Genesis 42:21Mówili jeden do drugiego: Naprawdę zgrzeszyliśmy przeciwko naszemu bratu, bo widząc strapienie jego duszy, gdy nas błagał, nie wysłuchaliśmy go. Dlatego przyszło na nas to utrapienie.
2 Kings 4:27A gdy przyszła do męża Bożego na górę, objęła go za nogi. A Gehazi zbliżył się, aby ją odepchnąć. Lecz mąż Boży powiedział: Zostaw ją, bo jej dusza jest pogrążona w smutku, a PAN zataił to przede mną i nie oznajmił mi tego.
Job 10:1Moja dusza zmęczona jest życiem; dam upust swemu narzekaniu, będę mówił w goryczy swej duszy.
Job 13:13Milczcie, zostawcie mnie, abym przemówił, a niech przyjdzie na mnie, co chce.
Job 21:3Pozwólcie mi mówić, a potem, gdy powiem, naśmiewajcie się ze mnie.
Job 23:2Również dziś moja skarga jest gorzka, choć moje nieszczęście jest cięższe niż moje jęki.