Psalmów 17:14
Wyrwij mię od ludzi ręką twoją, o Panie! od ludzi tego świata, których dział jest w tym żywocie, a których brzuch z szpiżarni twojej napełniasz, skąd nasyceni bywają, i synowie ich, a zostawiają ostatki swoje dzieciom swoim.
Polish Biblia Gdanska (1881)
In The King James Version
In Context
13Powstańże, Panie! uprzedź twarz jego, potrąć go, wyrwij duszę moję od niezbożnego mieczem twoim.
Cross References
Job 12:9Któż nie wie z tych wszystkich rzeczy, że to ręka Pańska sprawiła?
Job 21:21Co za staranie jego o domu jego po nim, gdyż liczba miesięcy jego umniejszona jest?
Job 27:14Jeźli się rozmnożą synowie jego, pójdą pod miecz: a potomstwo jego nie nasyci się chleba.
Psalms 49:17Nie bójże się, gdy się kto zbogaci, a gdy się rozmnoży sława domu jego.
Psalms 73:12Albowiem, oto ci niezbożnymi będąc, mają pokój na świecie, i nabywają bogactw.
Matthew 13:44Zasię podobne jest królestwo niebieskie skarbowi skrytemu w roli, który znalazłszy człowiek skrył, i od radości, którą miał z niego, odchodzi, i wszystko, co ma, sprzedaje, i kupuje onę rolę.