Psalms 39:2

Zaniemówiłem oniemiały, zamilkłem nawet w dobrej sprawie, lecz moja boleść się wzmagała.

Biblia Gdańska (Polski)

In The King James Version

I was dumb with silence, I held my peace, even from good; and my sorrow was stirred.

In Context

1Powiedziałem: Będę strzegł moich dróg, abym nie zgrzeszył językiem; nałożę na usta wędzidło, dopóki niegodziwy będzie przede mną.

3Rozgorzało we mnie serce; gdy rozmyślałem, zapłonął ogień, a wtedy mój język tak przemówił:

Read all of Psalms 39

Cross References

Job 32:19Oto moje wnętrze jest jak wino, które nie ma ujścia; jak nowe bukłaki zagrożone pęknięciem.

Psalms 38:13Lecz ja niczym głuchy nie słyszałem i byłem jak niemy, który nie otwiera swych ust.

Psalms 119:34Daj mi rozum, abym zachował twoje prawo; żebym go przestrzegał z całego serca.

Isaiah 53:7Uciśniony i gnębiony, ale nie otworzył swoich ust. Jak baranek na rzeź prowadzony i jak owca przed tymi, którzy ją strzygą, zamilkł i nie otworzył swoich ust.

Matthew 27:12A gdy oskarżali go naczelni kapłani i starsi, nic nie odpowiedział.

This Verse In Other Editions

Study Psalms 39:2