II Samuela 18:33
Król tedy zasmuciwszy się, wstąpił na salę bramy i płakał: a idąc tak mówił: Synu mój, Absalom! Absalom, synu mój! ktoby mi dał, abych ja umarł miasto ciebie, Absalom, synu mój, synu mój Absalom!
Biblia Wujka (1923)
In The King James Version
In Context
Cross References
Genesis 21:11Przykro to przyjął Abraham dla syna swego.
2 Samuel 12:10Przetóż nie odejdzie miecz z domu twego aż na wieki, tem, żeś mną wzgardził i wziąłeś żonę Uryasza Hethejczyka, aby twoją żoną była.
2 Samuel 19:1Dawid król na namowę Joabowę ukoił się, swe przeciwniki namawiał ku sobie. Posłał do pokolenia Juda, aby nie byli poślednimi ku przyjęciu go zaś za króla. Semei prosi o łaskę. Miphibosetha przyjął i rozdzielił mu imienie z Sybą. Pożegnał się z Berselajem, Chamaam przy sobie zadzierżał: lud Izraelski z pokoleniem Judzkiem od Dawida się cetają. I oznajmiono Joabowi, że król płacze i żałuje syna swego.
Psalms 103:13Jako lituje ojciec synów swoich, zlitował się Pan nad tymi, którzy się go boją.
Proverbs 17:25Syn głupi gniewem ojcowi, a żałością matce, która go porodziła.
James 5:17Eliasz był człowiek nam podobny, cierpiętliwy, a modlitwą modlił się, żeby deszcz nie padał na ziemię: i nie padał trzy lata i sześć miesięcy.