The Bible Software
The Holy Bible · Luther’s September Testament (1522) · Chapter 73

John · Chapter 20

Luther’s September Testament (1522) · chapter 73 of 213 · about 3 min

← Chapter 72Chapter 74 →

.

Darnach offinbart Jhesus sich abermal an dem meer Tiberias, Er offinbart sich aber alßo, Es war beyeynander Simon Petrus vnd Thomas, der da heyst, zwilling, vnd Nathanael von Cana Gallilee, vnnd die sone Zebedei, vnnd andere zween seyner iunger, spricht Simon Petrus, zu yhn, ich will hyn fischen gehen, sie sprechen zu yhm, so wollen wyr mit dyr gehen, sie giengen hynaus vnd tratten yns schiff also bald, vnd ynn der selben nacht fiengen sie nichts, Da es aber itzt morgen war, stund Jhesus am vfer, [ 410] aber die iunger wusten nit, das es Jhesus war, spricht Jhesus zu yhn, kinder, habt yhr nit eyn anbisß? sie antwortten yhm, neyn, Er sprach aber zu yhn, werfft das netz zur rechten des schiffs, so werdet yhr finden, Da wurffen sie, vnd kundtens nit mehr zihen fur der menge der fissche, Da spricht der iunger, wilchen Jhesus lieb hatte, zu Petro, Es ist der herre.

Da Simon Petrus horet, das der herre war, warff er seynen mantell von sich, denn er war nacket, vnnd sprang yns meer, Die andern iungern aber kamen auff dem schiff, denn sie waren nicht fern vom land, sondern bey zweyhundert ellen, vnd zogen das netz mit den fisschen, Als sie nu auß tratten auffs land, sahen sie kolen gelegt vnnd fissch drauff, vnd brod, spricht Jhesus zu yhn, bringt her von den fisschen die yhr itzt gefangen habt, Simon Petrus steyg hyneyn, vnnd zoch das netz auffs land, voll grosser fisch, hundert vnd drey vnd funftzig, vnnd wie woll yhr so viel waren, zureysß doch das netze nicht, spricht Jhesus zu yhn, kompt vnd halt das mal, Niemant aber vnter den iungern thurste yhn fragen, wer bistu? denn sie wusten, das der herr war, da kompt Jhesus vnd nympt das brod vnd gibts yhn, desselben gleychen, den fissch, Das ist nu das dritte mal, das Jhesus offinbart ist seynen iungern nach dem er von den todten aufferstanden ist.

Da sie nu das mal gehalten hatten, spricht Jhesus zu Simon Petro, Simon Johanna hastu mich lieber, denn mich dise haben? Er spricht zu yhm, Ja Herre, du weyssist, das ich dich lieb habe, spricht er zu yhm, weyde meyne lemmer, Spricht er aber zum andern mal zu yhm, Simon Johanna, hastu mich lieb? Er spricht zu yhm, ia herre [ 172] du weyssist das ich dich lieb habe, spricht er zu yhm, Huete meyner schaff, Spricht er zum dritten mal zu yhm, Simon Johanna liebstu mich? Petrus wart traurig, das er zum dritten mal zu yhm sagt, hastu mich lieb, vnd sprach zu yhm, Herre du weyst alle ding, du weyssist das ich dich lieb habe, spricht Jhesus zu yhm, Weyde meyne schaff.

Warlich warlich ich sage dyr, da du iunger warist, gurttestu dich selbs, vnnd wandellst wo du hyn wolltist, wenn du aber allt wirst, wirstu deyne hende auß strecken, vnd eyn ander wirt dich gurtten vnd furen, wo du nicht hyn willt, das sagt er aber zu deutten mit wilchem todt er Gott preysen wurde. Da er aber das gesaget, spricht er zu yhm, folge myr nach, Petrus aber wand sich vmb, vnnd sahe den iunger folgen, wilchen Jhesus lieb hatte, der auch auff seyner brust ym abent essen gelegen war, vnd gesagt hatte, Herr, wer ists, der dich verrhedt? Do Petrus dißen sahe, spricht er zu [ 412] Jhesu, Herr was soll aber dißer?

Jhesus spricht zu yhm, So ich will, das er bleybe, bis ich kome, was geht es dich an? folge du myr nach, Da gieng eyn rede aus vnter den brudern, diser iunger stirbt nicht, Vnd Jhesus sprach nicht zu yhm, Er stirbt nicht, sondern, Szo ich will, das er bleybe bis ich kome, was gehet es dich an? Dis ist der iunger, der von disen dingen zeuget, vnnd hat dis geschrieben, vnd wyr wissen das seyn zeugnis war ist. Es sind auch viell andere ding, die Jhesus than hatt, wilche, so sie sollten eyns nach dem andern geschrieben werden, acht ich, die welt wurd die bucher nicht begreiffen, die zu schreyben weren. End des Euangelion S. Johannis.

← Chapter 72Chapter 74 →