The Bible Software
The Holy Bible · Wycliffe's Bible (1382) · Chapter 428

Isaiah · Chapter 24

Wycliffe's Bible (1382) · chapter 428 of 858 · about 3 min

← Chapter 427Chapter 429 →

[ edit] Loo! þe Lord ſhal nakenen þe erþe, and ſcateren it, and tormenten his face, and diſtroȝen his dwelleris. And þer ſhal be, as þe puple, ſo þe preſt; and as þe ſeruaunt, ſo his lord; as þe hand woman, ſo hir lady; as þe biere, ſo he þat ſilliþ; as þe vſurer, ſo he þat takeþ borewing; as he þat aȝeen aſkeþ, ſo he þat owiþ. Bi ſcateryng ſhal be ſcatered þe lond, and bi robbing ſhal be robbid; þe Lord forſoþe ſpac þis wrd. Weilede and doun flowede þe erþe, and it is feblid; flowede doun þe world, feblid is þe heiȝte of þe puple of þe lond, and þe lond is ſlayn of his dwelleris. For þei ouerpaſſeden þe lawes, chaungeden þe riȝt, ſcatereden þe euere durende bond.

For þat curſing ſhal deuoure þe lond, and ſynnen ſhuln his dwelleris; and þerfore waxen woode ſhul his tilieres, and þer ſhul be lafte fewe men. Weilede þe vyndage, feblid is þe vyne; inwardli weileden alle þat gladeden in herte. Ceſede þe ioȝe of tymbris, reſtide þe ſoun of men gladende; al ſtille was þe ſwetneſſe of þe harpe. Wiþ ſong þei ſhul not drinke wyn; bitter ſhal be þe drinke to men drinkende it. Al defouled is þe cite of vanyte; cloſid is eche hous, no man entrende. Cry ſhal ben vp on þe wyn in þe ſtretes, deſert is alle gladneſſe, tranſlatid is þe ioȝe of þe lond. Laft is in þe huge cite wilderneſſe, and wrecchidneſſe ſhal opreſſen þe ȝates.

For þeſe þingus ſhul be in þe myddel of þe lond, in þe myddel of puples, what maner if fewe oile beries þat lefen ben ſhaken out of þe olyue tree, and cluſter braunches, whan were endid þe vyndage. Þeſe ſhul reren vp þer vois, and preiſen, whan ſhal be glorified þe Lord; þei ſhul neȝen fro þe ſe. For þat in techingus glorifieþ þe Lord; in iles of þe ſe, þe name of þe Lord God of Irael. Fro þe endes of þe erþe preiſingus wee han herd, þe glorie of þe riȝtwis. And I ſeide, My priue þing to me, my priue þing to me. Wo to me, þe lawe breking þei breeken, and in lawe breking of þe ouer don þingus þei breeken þe lawe. Ferd, and dich, and grene vp on þee, þat dwellere art of þe erþe.

And it ſhal be, he þat ſhal flee fro þe face of drede, ſhal falle in to þe dich; and he þat takeþ hymſelf out of þe dich, ſhal be holden wiþ þe grene; for þe gooteres fro heȝe þyngus ben opened, and ſmyte togidere ſhul ben þe foundemens of þe erþe. Wiþ tobreking ſhal ben to-broken þe erþe, wiþ to-broſing ſhal be to-broſid þe lond, wiþ to-ſtering ſhal be to-ſtired þe erþe, wiþ ſhaking ſhal be to-ſhaken þe erþe, as a drunken man. And it ſhal be don awey, as þe tabernacle of o nyȝt, and greuen it ſhal his wickidneſſe; and it ſhal falle, and it ſhal not leyn to, þat it riſe aȝeen.

And it ſhal be, in þat dai viſite ſhal þe Lord vp on þe knyȝþod of heuene in heȝ, and vp on þe kingus of þe lond, þat ben vp on erþe. And þei ſhul ben gedered togidere in þe gederyng togidere of a bundel in to þe lake, and þei ſhul ben cloſid þere in priſoun; and aftir many daȝes þei ſhul be viſitid. And þe moone ſhal ſhamen, and confoundid ſhal be þe ſunne, whan ſhal regne þe Lord of oſtes in þe hil of Sion, and in Jeruſalem; and in þe ſiȝt of þer olde men he ſhal ben glorified.

← Chapter 427Chapter 429 →