Isaiah · Chapter 46
Wycliffe's Bible (1382) · chapter 450 of 858 · about 2 min
[ edit] To-broken is Bel, to-broſid is Nabo; broke ben þe ſymulacris of þem, wiþ feeld beſtes, and hous beſtes; oure chargis wiþ heuy berþene vnto weryneſſe ſtunken, and to-broſyd ben togidere; þei myȝten not ſauen þe berere, and þe ſoule of þem in to caitifte ſhal go. Hereþ me, þe hous of Jacob, and al þe reſidue of þe hous of Irael, þat ben born of my wombe, þat ofte ben born fro my priue wombe. Vnto þe laſte elde I þe ſelue, and vnto þe hoere heris I ſhall bern; I made, and I ſhal bringe; I ſhal bern, and I ſhal ſaue.
To whom licneden ȝee me, and eueneden, and compariſounden me, and maden lic? Ȝe þat togidere bringen gold fro þe bagge, and ſiluer wiþ a balaunce peiſen, hirende þe craftis man, þat he make a god, and þei fallen doun, and honouren; bern it in þe ſhuldris, berende and ſettende in his place; and ſhal ſtonde, and fro his place ſhal not be moued; but and whan þei ſhul crie to it, he ſhal not heren, fro tribulacioun he ſhal not ſaue þem. Remembreþ þis, and beþ foundid; turneþ aȝeen, ȝee lawe brekeres, to þe herte.
Recordeþ of þe raþere world, for I am God, and þer is not ouer me a God, ne lic me; tellende out fro þe bigynnyng þe laſte, and fro þe bigynnyng þat not ȝit ben maad, ſeiende, My counſeil ſhal ſtonde, and al my wil ſhal be don; clepende fro þe eſt a brid, and fro þe ferr lond þe man of my wil; and I ſpac, and bringe to ſhal it; I ſhop, and maken I ſhal it. Hereþ me, ȝee wiþ hard herte, þat aferr ben fro riȝtwiſneſſe. Nyȝ I made my riȝtwiſneſſe, and it ſhal not be longed awei, and myn helþe ſhal not be taried; I ſhal ȝyue in to Sion helþe, and in to Jeruſalem my glorie.