Genesis · Chapter 50
Wycliffe's Bible (1382) · chapter 50 of 858 · about 3 min
[ edit] That ſeynge Joſeph, fel vpon þe face of þe fader, wepynge, and kyſſynge hym, and comaundide to þe ſeruauntis, his leches, þat wiþ ſwete oynementis þei ſhulden anoynte þe fader. Þe whiche þe maundementis fulfillynge, paſſiden ouer fourti dayes; þis forſoþe manere was of bodies anoynt, and Egipte wepte hym ſeuenti dayes. And fulfillid þe tyme of weilyng, Joſeph to þe meyne of Pharao ſpak, If Y haue founde grace in ȝoure ſiȝt, ſpek ȝe in þe eeris of Pharao, þerþurȝ þat my fader haþ chargid me wiþ ooþ, ſeiynge, Loo! Y dye, in my ſepulcre þat I deluede to me in þe loond of Chanaan, þow ſhalt byrye me; þanne I ſhal ſteie vp þat Y byrye my fader, and ſhal turne aȝen.
And Pharao ſeyde to hym, Stey vp, and byry þi fader, as þow haſt ſworne. Whom ſtiynge vp, ȝeden wiþ hym alle þe oold men of þe hows of Pharao, and alle þe more þurȝ birþe of þe loond of Egipte, þe hows of Joſeph wiþ his breþeren, wiþ outen litil children, and flockis, and droues, þat laften in þe loond of Geſſen. And he hadde in his ledyng chares, and rydynge men, and þere was maad þe companye not a litil. And þei camen to þe þreſſhyng feelde of Adad, þe which is ſet biȝonde Jordan, where holdynge þe offices for þe deed, wiþ greet weilyng and hydows, fulfilliden ſeuen dayes.
Þat whanne hadden ſeen þe dwellers of þe loond of Chanaan, ſeiden, A greet weilyng is þis to þe Egipcyens, and þerfor þei clepiden þe name of þat place Þe weylyng of Egipte. Þanne þe children of Yrael diden as it was comaundid hem, and berynge hym into þe loond of Chanaan, byryden hym in þe dowble ſpelunk, þat Abraham bouȝte wiþ þe feelde, into poſſeſſioun of a ſepulcre, of Ephron Eþei, aȝens þe face of Mambre. And Joſeph is turned aȝen into Egipte, wiþ his briþeren, and wiþ al þe cumpanye, þe fader beryed.
Þe which deed, dredynge þe breþeren of hym, and togidere ſpekyng, leſt perauenture he haue mynde of þe wrong þat he ſuffrede, and ȝeelde to vs al þe yuel þat we han do, ſenten to hym, ſeiynge, Þi fader comaundide vs or he ſhulde die, þat þes wordes to þee we ſhulden ſeye, Y preye, þat þow forȝete þe wickidnes of þi breþeren, and of þe ſynne, and of þe malyce þat þei wrouȝten in þee; and we preyen, þat to þe ſeruaunt of God, þi fader, þow forȝeue þis wickidneſſe. Þe whiche þingis herd, Joſeph wepte. And to hym comen his breþeren, and mekid into þe erþe lowtiden, and ſeiden, Þi ſeruauntis we ben.
To whom he anſwerde, Wole ȝe not dreden, wheþer mowen we aȝenſtonde þe wil of God? Ȝe þouȝten of me yuel, and God turneþ it into good, þat he ſhulde enhaunce me, as ȝe now ſeen, þat ſaaf he make many puples; wole ȝe not dreden, Y ſhal fede ȝow, and ȝoure children. And he coumfortide hem, and fayre and ſoftly he ſpak, and dwelte in Egipte, wiþ al þe hows of his fader, and lyuede an hundrid and ten ȝeer, and ſawȝ þe ſones of Effraym vnto þe þridde generacioun; and þe ſones of Machir, ſone of Manaſſe, ben born in þe kneen of Joſeph.
Þe whiche þingis ouerpaſſid, he ſpak to his breþeren, After my deeþ God ſhal viſite ȝow, and make ȝow ſteyen vp fro þis loond to þe loond þat he faſtnede wiþ ooþ to Abraham, Yſaac, and Jacob. And whanne he hadde adiuryd hem, and ſeide, God ſhal viſite ȝow, bere ȝe wiþ ȝow my bones fro þis place, he diede, fulfillid an hundred and ten ȝerys of his lijf, and anoyntide wiþ ſwete oynementis, was leid in to towmbe in Egipte. Heere endiþ Geneſis and now bigynneþ Exodus.