The Bible Software
The Holy Bible · Wycliffe's Bible (1382) · Chapter 536

Ezekiel · Chapter 9

Wycliffe's Bible (1382) · chapter 536 of 858 · about 2 min

← Chapter 535Chapter 537 →

[ edit] And he criede in myn eris wiþ greet voys, ſeiynge, Þe viſitaciouns of þe citee han neiȝed, and eche man haþ a veſſel of ſleynge in his hoond. And loo! ſixe men camen fro þe weye of þe heiȝer ȝaat, þat biholdiþ to þe norþ, and a veſſel of deeþ of eche man in his hoond; and o man in þe mydil of hem was cloþid wiþ lynnen, and an ynkhorn of a wryter in his reynes; and þei entriden, and ſtoden beſidis þe braſen auter. And þe glorie of þe Lord of Iſrael is takyn of cherubin, þat was on it, at þe þreſhfoold of þe hows; and he clepide þe man þat was cloþid wiþ lynnen, and hadde an enkhorn of a writer in his leendis.

And þe Lord ſeide to hym, Go þou bi þe mydil cytee, in þe mydil of Jeruſalem, and mark Tau vpon þe forehedis of men mournynge and ſorewynge vpon alle þe abhomynaciouns þat ben don in þe mydil þerof. And he ſeide to hem, me herynge, Paſſe ȝe bi þe cytee ſuynge hym, and ſmyte ȝe; ȝour eye ſpare not, neþer haue ȝe mercy. Slee ȝe old man, ȝonge man, meyden, litil child, and wymmen, vn to þe periſhynge; forſoþe ſlee ȝe not eche man, vp on whom ȝe ſhulen ſee Tau; and bigynne ȝe of my ſeyntuarie. Þerfor þei bigunnen at þe eldre men, þat weren before þe face of þe hous. And he ſeide to hem, Defoule ȝe þe hous, and fulfille ȝe þe porchis wiþ ſlayn men; goo ȝe out.

And þei wenten out, and þei han ſmyten hem þat weren in þe citee. And þe ſleynge fulfillid, Y dwelte. And Y felle vpon my face, and criynge Y ſeide, Allas! allas! allas! Lord God, þerfor wheþer þou ſhalt diſtruye alle þe relikis of Iſrael, ſhedynge out þi woodnes vpon Jeruſalem? And he ſeide to me, Þe wickidnes of þe hous of Iſrael and Juda is ful greet, and þe erþe is fulfild wiþ blodis, or ſynnes, and þe citee is fulfillid wiþ turnynge awei; forſoþe þei ſeiden, Þe Lord haþ forſakyn þe loond, and þe Lord ſeeþ not. Þerfor and myn eye ſhal not ſpare, neþer Y ſhal haue mercy; Y ſhal ȝeelde þe weies of hem vpon þe heed of hem.

And loo! þe man þat was cloþid wiþ lynnen, þat hadde an enkhorn in his rigge, anſwerde a word, ſeiynge, Y haue don, as þou commaundideſt to me.

← Chapter 535Chapter 537 →