The Bible Software
bible.softwareGenesisGenesis 2 › Genesis 2:7

Genesis 2:7

آنگاه یهوه خدا از خاکِ زمین، آدم را سرشت. سپس در بینی آدم روح حیات دمیده، به او جان بخشید و آدم، موجود زنده‌ای شد.

کتاب مقدس (فارسی)

In The King James Version

And the LORD God formed man of the dust of the ground, and breathed into his nostrils the breath of life; and man became a living soul.

In Context

6اما آب از زمین بیرون می‌آمد و تمام خشکی‌ها را سیراب می‌کرد.

8پس از آن، یهوه خدا در سرزمین عدن که در شرق بود، باغی به وجود آورد و آدمی را که آفریده بود در آن باغ گذاشت.

Read all of Genesis 2

Cross References

Genesis 3:19تا آخر عمر به عرق پیشانی‌ات نان خواهی خورد و سرانجام به همان خاکی باز خواهی گشت که از آن گرفته شدی؛ زیرا تو از خاک سرشته شدی و به خاک هم برخواهی گشت.»

Genesis 7:22هر موجودِ زنده‌ای که در خشکی بود، از بین رفت.

Numbers 27:16«ای خداوند، خدای روحهای تمامی افراد بشر، پیش از آنکه بمیرم التماس می‌کنم برای قوم اسرائیل رهبر جدیدی تعیین فرمایی،

Job 27:3که تا زمانی که زنده‌ام و خدا به من نفس می‌دهد

Job 33:6من هم مثل تو از گِل سرشته شده‌ام و هر دو ما مخلوق خدا هستیم،

Psalms 103:14خداوند از سرشت و فطرت ما آگاه است و می‌داند که خاک هستیم.

This Verse In Other Editions

King James VersionBíblia Almeida (Português)Luther Bibel (Deutsch)Bible Louis Segond (Français)Библия (Русский)聖經 (中文)성경 (한국어)الكتاب المقدس (العربية)बाइबल (हिन्दी)Biblia (Kiswahili)Bibbia Diodati (Italiano)Alkitab (Bahasa Indonesia)Kinh Thánh (Tiếng Việt)

Study Genesis 2:7

Matthew HenryJamieson-Fausset-BrownAdam ClarkeJohn WesleyJohn CalvinKeil and DelitzschScofieldFamily Bible NotesGeneva Bible Notes (1599)
← Genesis 2:6Genesis 2Genesis 2:8 →