Romans 4:13
خدا به ابراهیم و به نسل او وعده داد که جهان را به ایشان ببخشد. واضح است که این وعدهٔ خدا به این دلیل نبود که ابراهیم تشریفات و احکام شریعت را اجرا میکرد، بلکه فقط به خاطر ایمان او بود، ایمان و اعتماد به اینکه خدا وعدههای خود را وفا خواهد نمود. خدا نیز در برابر این ایمان، ابراهیم را عادل شمرد.
کتاب مقدس (فارسی)
In The King James Version
In Context
Cross References
Genesis 17:4«من با تو عهد میبندم که قومهای بسیار از تو به وجود آورم.
Genesis 22:17بهیقین تو را برکت خواهم داد و نسل تو را مانند ستارگان آسمان و شنهای دریا کثیر خواهم ساخت. آنها بر دشمنان خود پیروز شده،
Genesis 49:10عصای سلطنت از یهودا دور نخواهد شد و نه چوگان فرمانروایی از فرزندان او + 49:10 عبری: «از میان پاهای او».، تا شیلو + 49:10 معنی عبری این واژه روشن نیست. که همهٔ قومها او را اطاعت میکنند، بیاید.
Psalms 72:11همهٔ پادشاهان، او را تعظیم خواهند کرد و تمام قومها خدمتگزار او خواهند بود.
Galatians 3:16به همین ترتیب، خدا نیز به ابراهیم و به نسل او وعدههایی داد. کتابمقدّس نمیگوید که وعدهها برای «نسلهای تو» هستند، که گویی پای نسلهای بسیار در میان باشد، بلکه میگوید «به نسل تو»، که تنها به یک شخص اشاره میکند، یعنی به مسیح.