1. Thessalonicher 4
1Öwrigens, leeve Bröder, bedt wi ju un vermahnt ju in den HErrn JEsus (nadem wat ji vun uns hört hebbt, woans ji schüllt wandeln un GOtt gefalln), dat ji ümmer vullkamner ward.
2Denn ji weet, wat för Gebote wi ju geven hebbt dörch den HErrn JEsus.
3Denn dat is GOtt Sin Will, ju Hilligung, dat ji vun de Horeri ju entholn doht,
4Un Jedereen mank ju weten schall, sin Fatt to beholn in Hilligung un Ehr,
5Nich in de Lustsük, as de Heiden, de vun GOtt Nicks weet;
6Un Nüms schall to wiet griepen noch sin Broder benadeeln in Wandel; denn de HErr is en Rächer öwer all dat, as wi ju all seggt un betügt hebbt.
7Denn GOtt hett uns nich beropen to de Unrenlichkeit, sonnern to de Hilligung.
8Wokeen nu verachten deiht, de veracht nich Minschen, sonnern GOtt, de Sin hilligen GEist geven hett in ju.
9Vun de bröderliche Leev bruk ik ju nich to schrieven, denn GOtt Sülvst hett ju lehrt, ju unner eenanner leef to hebben.
10Un dat doht ok an alle Bröder, de in ganz Macedonien sünd. Wi vermahnt ju awer, leeve Bröder, dat ji noch vullkamner ward.
11Un strevt darna, dat ji still sünd, un schafft wat ju Eegen is un arbeit mit ju egen Hann, as wi ju befahln hebbt;
12Up dat ji ehrbar wandeln doht gegen de, de buten sünd un dat ji Nüms benödig sünd.
13Wi wüllt ju awer, leeve Bröder, nich unwetend laten öwer de, de dar slapt, up dat ji nich trurig sünd, as de Annern, de keen Hoffnung hebbt.
14Denn wenn wi glovt, dat Christus storven un uperstahn is, so ward GOtt ok de dar inslapen sünd dörch JEsus mit Em föhrn.
15Denn dat seggt wi ju, as en Wort vun den HErrn, dat wi, de wi levt un öwerblievt, wenn de HErr kummt, nich de tovör kamen ward, de dar slapt.
16Denn He Sülvst, de HErr, ward mit en Slachtgeschrigg un Stimm as en Erzengel un mit GOtt Sin Basun dal kamen vun den Himmel, un de Doden in Christus ward upstahn toeerst.
17Denn wi, de wi levt un öwerblievt, ward togliek mit desülvigen henrückt warrn in de Wolken, in de Luft, den HErrn in de Möt, un ward so bi den HErrn wesen för alle Tieden.
18So tröst ju nu mit düsse Wör’, de Een den Annern.