1. Timotheus 4
1De GEist awer seggt dütlich, dat in de letzte Tieden, weke vun de Glov affalln un de verföhrerischen Geister un de Düvel ehr Lehren anhangen warrn;
2Dörch de, weke in Schienhilligkeit mit Lögen umgaht un brandmarkt sünd in ehr Geweten.
3Un verbedt, to frien, un de Spies nich to eten, de GOtt schapen hett, dat de Glövigen un de de Wahrheit erkennt, se mit Dankseggung nehmt.
4Denn Allns, wat GOtt makt hett is gut un Nicks verwerflich, wenn dat mit Dankseggung annahmen ward.
5Denn dat ward hilligt dörch GOttes Wort un dat Gebet.
6Wenn du all düt de Bröder vörhöllst, so warrst du en gude Deener vun JEsus Christus wesen, uptrocken in de Wör’ vun de Glov un vun de gude Lehr, wobi du ja ok ümmer wesen büst.
7Du schast Nicks to dohn hebben mit de ungeistlichen un awerglövischen Fabeln. Öv di awer in de Gottseligkeit,
8Denn den Lief sin Övung is to wenig nütz, awer de Gottseligkeit is to all Ding nütz un hett de Tosag’ vun düt un dat tokünftige Leven.
9Dat is ganz gewißlich wahr un en tovertrut Wort.
10Denn darför arbeit wi ok un ward darum schimpt, wiel wi up den lebendigen GOtt höpt, de alle Minschen ehr HEiland is, besonners awer de Glövigen ehr.
11All düt schast du befehln un lehrn.
12Nüms schall din Jugend verachten, du schast awer en Vörbild in Wort, Wandel, Leev, GEist, Glov un Keuschheit vör de Glövigen wesen.
13Hol an mit dat Lesen, Vermahnen, Lehrn, bet dat ik kam.
14Lat nich ut Acht de Gav, de di geven is na de Prophezeiung dörch de Öllsten ehr Handupleggen.
15All düt schast du dohn un di dat hengeven, up dat Jedereen sehn kann, wa du in alle Ding’ tonehmen deihst.
16Du schast up di sülvst Acht hebben un up de Lehr, bliev fast in düsse Stück. Denn wenn du dat deihst, warst du di sülvst un de di hört, selig maken.