The Bible Software
bible.software › 2. Johannes › 2. Johannes 1 › 2. Johannes 1:5

2. Johannes 1:5

Un nu bitt ik di, Fru (nich as en nie Gebot schriev ik di, sonnern dat wi hatt hebbt vun Anfang), dat wi uns leef hebbt, de een den annern.

Dat Nie Testament (Bugenhagen)

In Der King James Version

And now I beseech thee, lady, not as though I wrote a new commandment unto thee, but that which we had from the beginning, that we love one another.

Im Zusammenhang

4Dat freut mi öwer de Maten, dat ik mank din Kinner weke funnen hef, de in de Wahrheit wandelt, so as wi en Gebot vun den Vader kregen hebbt.

6Un dat is de Leev, dat wi wandelt na Sin Gebot. Dat is dat Gebot, as ji dat hört hebbt vun Anfang, up dat ji ümmer darin wandeln doht.

Lies ganz 2. Johannes 1

Querverweise

John 13:34Un Ik segg ju nu: En nie Gebot gev Ik ju, dat ji ju ünner enanner leef hebben doht, as Ik ju leef hatt hef, up dat ok ji ju enanner leef hebbt.

Galatians 5:22Den Geist sin Frucht awer is: Leev, Freud, Freden, Geduld, Fründlichkeit, Gudheit, Glov, Sachtmoth, Keuschheit.

1 Thessalonians 4:9Vun de bröderliche Leev bruk ik ju nich to schrieven, denn GOtt Sülvst hett ju lehrt, ju unner eenanner leef to hebben.

1 Peter 1:22So reinigt nu ju Seelen in den Gehorsam vör de Wahrheit dörch den GEist, to Broderleev ahn Falsch, un hebbt enanner brünstig leef ut reinen Harten,

2 Peter 1:7Un in de Gottseligkeit bröderliche Leev un in de bröderliche Leev allgemeene Leev.

1 John 3:11Denn dat is de Botschaft, de ji hört hebbt vun Anfang, dat wi enanner leef hebben schüllt.

Dieser Vers In Anderen Ausgaben

King James VersionBíblia Portuguesa MundialLuther Bibel (Deutsch)Bible Louis Segond (Français)Библия (Русский)新标点和合本성경 (한국어)聖書 (日本語)الكتاب المقدس باللغة العربية، فان دايكBiblia TakatifuBibbia Diodati (Italiano)Kinh Thánh (Tiếng Việt)Biblia Cornilescu (Română)

Studiere 2. Johannes 1:5

Matthew HenryJamieson-Fausset-BrownAdam ClarkeAlbert BarnesJohn WesleyJohn CalvinScofieldWilliam BurkittFamily Bible NotesGeneva Bible Notes (1599)
← 2. Johannes 1:42. Johannes 12. Johannes 1:6 →