2. Johannes 1
1De Öllste an de uterwählte Fru un ehr Kinner, de ik leef hef in de Wahrheit un nich ik alleen, sonnern ok All, de de Wahrheit kennen lehrt hebbt,
2Wegen de Wahrheit, de in uns blift un bi uns wesen ward in Ewigkeit.
3Gnade, Barmhartigkeit, Freden vun GOtt den Vader un vun den HErrn JEsus Christus, den Vader Sin Söhn, in de Wahrheit un in de Leev, wes’ mit ju!
4Dat freut mi öwer de Maten, dat ik mank din Kinner weke funnen hef, de in de Wahrheit wandelt, so as wi en Gebot vun den Vader kregen hebbt.
5Un nu bitt ik di, Fru (nich as en nie Gebot schriev ik di, sonnern dat wi hatt hebbt vun Anfang), dat wi uns leef hebbt, de een den annern.
6Un dat is de Leev, dat wi wandelt na Sin Gebot. Dat is dat Gebot, as ji dat hört hebbt vun Anfang, up dat ji ümmer darin wandeln doht.
7Denn veele Verföhrers sünd in de Welt kamen, de vun JEsus Christus nich bekennt, dat He in dat Fleesch kamen is. Düsse is de Verföhrer un de Wedderchrist.
8Seht ju vör, dat wi nich verleert, wat wi arbeit hebbt, sonnern vullen Lohn kriegt.
9Wokeen daröwer utgeiht un blift nich in Christus Sin Lehr, de hett GOtt nich; wokeen in düsse Lehr blift, de hett den Vader un den Söhn.
10Wenn Jemand to ju kummt, un bringt düsse Lehr nich, den schüllt ji nich in dat Hus nehmen un ok nich gröten.
11Denn wokeen em gröten deiht, de hett Andeel an sin böse Warke.
12Ik harr ju wol veel mehr to schrieven, awer ik wull nich mit Breev un mit Black schrieven, sonnern ik höp na ju hen to kamen un mündlich mit ju to spreken, up dat ju Freud vullkamen warr.
13De Kinner vun din Swester, de uterwählte, gröt’ di! Amen.