Philipper 2
1Gift dat nu bi ju Vermahnung in Christus, gift dat Trost in de Leev, gift dat Gemeenschaft in den GEist, gift dat hartliche Leev un Barmhartigkeit:
2So makt min Freud vull, dat ji een Sinn, desülvige Leev, un eenmödig glieke Meenung hebbt;
3Doht Nicks mit Zank oder ut nicksnutzig Ehrgiez, sonnern ut Demoth holt ju unner eenanner de Een den Annern höger, as sik sülvst.
4Un Jedereen schall nich up dat Sinig sehn, sonnern ok up dat, wat den Annern sin is.
5Jedereen schall sinnt wesen as JEsus Christus ok weer,
6Weke, wenn He ok vun göttliche Gestalt weer, wull He doch dat GOtt liek wesen nich as en Rov an sik rieten.
7Sonnern He hett Sik sülvst lerrig makt un nehm Knechtsgestalt an, un war en anner Minsch liek un an Geberden as en Minsch ansehn.
8He mak Sik sülvst lütt un war gehorsam bet in den Dod, ja bet in den Dod ant Krüz.
9Darum hett GOtt Em ok grot makt un Em en Namen geven, de öwer alle Namen is:
10Dat in JEsus Sin Nam sik bögen schüllt alle Knee, de in den Himmel, un up de Eer, un unner de Eer sünd;
11Un alle Tungen bekennen schüllt, dat JEsus Christus de HErr is, to GOtt den Vader Sin Ehr.
12Also, mine Leevsten, de ji ümmer gehorsam west sünd, nich blot wenn ik bi ju weer, sonnern ok nu, do ik vun ju weg bün, noch mehr schafft, dat ji selig warrn doht, mit Furcht un Bewern.
13Denn dat is GOtt, de in ju wirken deiht, beides, dat Wülln un dat Vullbringen, na Sin Wolgefalln.
14Doht Allns ahn Murren un ahn Twiefel,
15Up dat ji ahn Tadel sünd, un uprichtig, un GOtt Sin Kinner, unsträflich merren mank dat verdreihte un verkehrte Geslecht, mank wek’ ji schienen doht, as Lichter in de Welt;
16Darmit, dat ji awer dat Wort vun dat Leven holn doht, mi to Ehr an Christus Sin Dag, so dat ik nich umsunst lopen, noch umsunst arbeit hef.
17Un wenn ik ok opfert warr ton Opfer un Gottesdeenst vun ju Glov, so freu ik mi un freu mi mit ju All.
18Daröwer schüllt ji ju ok freun un schüllt ju mit mi freun.
19Ik höp awer in den HErrn JEsus, dat ik Timotheus bald warr to ju hen schicken, dat ik ok erquickt warr, wenn ik hör, woans dat ju geiht.
20Denn ik hef Nüms de so ganz na min Sinn is, de so hartlich för ju sorgen deiht.
21Denn se sökt All dat Ehre, nich dat wat Christus JEsus Sin is.
22Ji awer weet, dat he rechtschaffen is, denn as en Kind den Vader, so hett he mi deent in’t Evangelium.
23Densülvigen, höp ik, warr ik ju schicken künn vun de Stunn an, wenn ik erfahrn hef, wa dat mit mi steiht.
24Ik awer vertru up den HErrn, dat ok ik sülvst bald kamen warr.
25Ik hef dat för nödig ansehn, den Broder Epaphroditus to ju hen to schicken, de min Gehülf un Mitstrieder un ju Apostel is un mi mit dat, wat ik bruk, versehn deiht.
26Wiel he na ju all Verlangen hett un heel bedrövt weer, darum dat ji hört harrt, dat he krank west weer.
27He weer twar dodkrank, awer GOtt hett Sik öwer em erbarmt, nich blot awer öwer em, sonnern ok öwer mi, up dat ik nich een Bedröfnis öwer dat anner harr.
28Ik hef em awer veel iliger schickt, up dat ji em sehn doht un wedder fröhlich ward, un ik ok nich so veel Bedröfnis hef.
29So nehmt em nu up in den HErrn, mit alle Freud un holt son Lüd in Ehren.
30Denn wegen Christus Sin Wark is he den Dod so neeg kamen, wiel he sin Leven nich hoch heel, up dat he mi an ju Stell deenen kunn.