Offenbarung 22:51

De sinen König grotes Heil bewiest un wol deiht sinen Gesalvten David un sinen Samen ewiglich. De 19. Psalm. As He alle Erstgeburt in Egypten slog, de eersten Arven in Ham sin Hütten. Denk, HErr, an Din Knecht ehr Smach, de ik in min Schoot drägen doh, vun so veele Völker. De Hochfahrigen hebbt ehr Spott an mi, doch wiek ik nich vun Din Gesetz.

Dat Nie Testament (Bugenhagen)

Im Zusammenhang

50Darum will ik Di danken, HErr, mank de Heiden un Dinen Namen lovsingen. As He Sin Torn leet fortgahn un ehre Seelen vör den Dod nich schon’ un leet ehr Veeh an de Pest starven; HErr, wo is Din vörrige Gnad, de Du David toswaren hest in Din Wahrheit? Dat is min Trost in min Elend; denn Din Wort erquickt mi.

52Un leet Sin Volk uttrecken as Schap un föhr se as en Heerde in de Wüste. Darmit Di, HErr, Dine Fiende slecht maken doht, darmit se slecht makt de Fotsporen vun Din Gesalvten. HErr, wenn ik daran denk, woans Du vun de Welt her richt hest, so warr ik tröst.

Lies ganz Offenbarung 22

Dieser Vers In Anderen Ausgaben

Studiere Offenbarung 22:51