I Kronik 16
1Postawiono Archę Bożą tam, gdzie jéj Dawid miejsce zgotował: porządek uczynił między rozmaitymi urzędy Lewitów, którzy mieli służyć u Archy. Pieśń Asaphowa. P rzynieśli tedy skrzynię Bożą i postawili ją w pośród namiotu, który jéj był Dawid rozbił: i ofiarowali całopalenia i zapokojne przed Bogiem.
2A gdy dokończył Dawid ofiarować całopalenia i zapokojnych, błogosławił ludowi w imię Pańskie.
3I rozdał wszystkim, od męża aż do niewiasty, każdemu bochen chleba i sztukę pieczeni wołowéj i białą mąkę w oliwie smażoną.
4I postanowił przed skrzynią Pańską z Lewitów, którzy by służyli i wspominali sprawy jego i wielbili a chwalili Pana, Boga Izraelowego.
5Asapha przedniejszego, a [ 414] wtórego po nim Zacharyasza: a Jahiela i Semiramotha i Jehiela i Mathathiasza i Eliaba i Banaja i Obededoma: Jehiela nad instrumentami arfy i nad skrzypicami, Asapha zasię, aby na cymbalech brząkał.
6Banajas lepak i Jazyel kapłani, rodów, przynoście Panu chwałę i żeby ustawicznie trąbili przed skrzynią przymierza Pańskiego.
7Onego dnia uczynił Dawid książęciem na wyznawanie Panu Asapha i bracią jego.
8Wyznawajcie Panu i wzywajcie imienia jego, oznajmujcie między narody wynalazki jego.
9Śpiewajcie mu i grajcie mu, a opowiadajcie wszystkie dziwy jego.
10Chwalcie imię święte jego, niech się weseli serce szukających Pana.
11Szukajcie Pana i mocy jego: szukajcie oblicza jego zawsze.
12Wspominajcie dziwy jego, które czynił, cuda jego i sądy ust jego.
13Nasienie Izraela, słudzy jego, synowie Jakóbowi, wybrani jego!
14On Pan, Bóg nasz: po wszystkiéj ziemi sądy jego.
15Wspominajcie wiecznie przymierze jego: mowę, którą przykazał na tysiąc pokolenia:
16Którą uczynił z Abrahamem, i przysięgę jego z Izaakiem.
17I postanowił ją Jakóbowi za przykazanie, a Izraelowi za przymierze wieczne.
18Mówiąc: Tobie dam ziemię Chanaan, sznur dziedzictwa waszego.
19Gdy ich była liczba mała, mali i obywatele jéj:
20I przeszli od narodu do narodu, a z królestwa do innego ludu:
21Nie dopuścił żadnemu potwarzać ich, ale karał dla nich króle.
22Nie tykajcie pomazańców moich, a na proroki moje nie bądźcie złośliwymi.
23Śpiewajcie Panu, wszystka ziemio, opowiadajcie ode dnia do dnia zbawienie jego.
24Opowiadajcie między narody chwałę jego, między wszystkimi ludźmi dziwy jego.
25Bo wielki Pan i bardzo chwalebny i straszliwy nade wszystkie bogi.
26Wszyscy bowiem bogowie pogańscy bałwani: a Pan niebiosa uczynił.
27Wyznanie i wielmożność przed nim: moc i wesele na miejscu jego.
28Przynoście Panu, familie narodów, przynoście Panu chwałę i panowanie.
29Dawajcie Panu chwałę, imieniowi jego podnieście ofiarę a przyjdźcie przed oblicze jego, i kłaniajcie się Panu w ozdobie świętéj.
30Niech się wzruszy od oblicza jego wszystka ziemia; on bowiem utwierdził okrąg nieporuszony.
31Niech się weselą niebiosa, a niech się raduje ziemia, i niech mówią w narodziech: Pan królował.
32Niech zagrzmi morze i napełnienie jego: niech się rozweselą pola i wszystko, co jest na nich.
33Tedy będą chwalić drzewa leśne przed Panem, iż przyszedł sądzić ziemię.
34Wyznawajcie Panu; bo dobry, bo na wieki miłosierdzie jego.
35A mówcie: Zbaw nas, Boże, zbawicielu nasz, i zgromadź nas i wybaw od narodów, abyśmy wyznawali świętemu imieniowi twemu i radowali się w pieśniach twoich.
36Błogosławiony Pan, Bóg Izraelów, od wieku aż do wieku; i niech mówi wszystek lud: Amen, i pieśń Panu.
37Zostawił tedy tam przed skrzynią przymierza Pańskiego Asapha i bracią jego, aby służyli przed obliczem skrzynie ustawicznie na każdy dzień i na przemiany swe.
38Lecz Obededoma i bracią jego, sześćdziesiąt i ośm, i Obededoma, syna Idythun, i Hosę uczynił odźwiernymi.
39A Sadoka kapłanem i bracią jego kapłany przed przybytkiem Pańskim na wyżynie, która była w Gabaon,
40Aby ofiarowali całopalenia Panu na ołtarzu całopalenia ustawicznie po ranu i w wieczór według wszystkiego, co napisano jest w zakonie Pańskim, który przykazał Izraelowi.
41A po nim Hemana i Idythun i inne wybrane, każdego imieniem [ 415] jego, aby wyznawali Panu, iż na wieki miłosierdzie jego.
42Heman téż i Idythun, trąbiący na trąbiech, i grający na cymbalech i na wszelakich naczyniach muzyckich, na śpiewanie Bogu: a syny Idythun poczynił odźwiernymi.
43I wrócił się wszystek lud do domu swego: i Dawid, aby téż błogosławił domowi swemu.