II Królewska 16
1Achaz, król Judzki, syna swego bałwanom poświęcił: sprzysiągł się z królem Assyryjskim, zbudował ołtarz bałwański i ofiarował na nim: naczynie z domu Bożego przeztawił indzie, umarł, a po nim cnotliwy syn jego Ezechyasz królował. R oku siedmnastego Phacee, syna Romeliasza, królował Achaz, syn Joatham, króla Judzkiego.
2Dwadzieścia lat było Achazowi, gdy począł królować, a szesnaście lat królował w Jeruzalem: nie czynił, co się podobało przed oczyma Pana, Boga jego, jako Dawid ojciec jego.
3Ale chodził drogą królów Izraelskich: nadto i syna swego poświęcił, przenosząc przez ogień, według bałwanów pogańskich, które rozproszył Pan przed synmi Izraelskimi.
4Ofiarował téż ofiary i kadził na wyżynach i na pagórkach i pod każdem drzewem gałęzistem.
5Tedy przyciągnął Razyn, król Syryjski, i Phacee, syn Romeliasza, król Izraelski, do Jeruzalem na wojnę: a gdy oblegli Achaza, nie mogli go przemódz.
6Czasu onego przywrócił Razyn, król Syryjski, Ailę ku Syryjéj, i wygnał Żydy z Aile: i przyszli Idumejczycy do Aile i mieszkali tam aż po dziś dzień.
7A Achaz wyprawił posły do Theglath Phalasara, króla Assyryjskiego, mówiąc: Jam jest sługa twój i syn twój: przyjedź a wybaw mię z ręki króla Syryjskiego i z ręki króla Izraelskiego, którzy powstali przeciwko mnie.
8A zebrawszy śrebro i złoto, które się mogło naleść w domu Pańskim i w skarbie królewskim, posłał królowi Assyryjskiemu dary.
9Który téż zezwolił na wolą jego; bo przyciągnął król Assyryjski do Damaszku i zburzył go: i przeniósł obywatele jego do Cyreny, a Razyna zabił.
10I jechał król Achaz przeciw Theglath Phalasarowi, królowi Assyryjskiemu do Damaszku. A gdy ujrzał ołtarz w Damaszku, posłał król Achaz do Uryasza kapłana wizerunek jego i wyobrażenie według wszelkiéj roboty jego.
11I zbudował Uryasz kapłan ołtarz wedle wszystkiego, co był rozkazał król Achaz z Damaszku: tak uczynił kapłan Uryasz, aż przyjechał król Achaz z Damaszku.
12A gdy przyjechał król z Damaszku, ujrzał ołtarz, i uczynił mu poczciwość, i wstąpił i ofiarował całopalenia i ofiarę swą.
13I ofiarował mokre ofiary i wylał krew ofiar zapokojnych, które był ofiarował na ołtarzu.
14A ołtarz miedziany, który był przed Panem, przeniósł z oblicza kościoła i z miejsca ołtarza i z miejsca kościoła Pańskiego: a postawił go przy boku ołtarza na północy.
15Przykazał téż król Achaz Uryaszowi kapłanowi, mówiąc: Na wielkim ołtarzu ofiaruj całopalenie zaranne i ofiarę wieczorną i całopalenie królewskie i ofiarę jego i całopalenie wszego ludu ziemie i [ 385] ofiary ich i mokre ofiary ich i wszelką krew całopalenia i wszelką krew ofiary na nim wylewać będziesz: lecz ołtarz miedziany będzie gotowy na wolą moję.
16Uczynił tedy Uryasz kapłan wedle wszystkiego, co król Achaz był rozkazał.
17I odjął król Achaz podstawki ryte i umywalnią, która na nich była, i morze złożył z wołów miedzianych, na których stało, a postawił na tle kamieniem położonem.
18Musach téż Sabbatną, którą był sprawił w kościele, i wchód królewski zewnątrz obrócił w kościół Pański dla króla Assyryjskiego.
19A ostatek słów Achaz, które czynił, aza to nie napisano jest w księgach mów dni królów Judzkich?
20I zasnął Achaz z ojcy swymi, i pogrzebion jest z nimi w mieście Dawidowem, a Ezechyasz, syn jego, królował miasto niego.