Kolosan 2
1Nawróceni ku wierze, kacerzów mają się wystrzegać, by nie byli wwiedzieni w kacerstwa i w chowanie zakonu starego, przez Pana Chrystusa wypełnionego. A lbowiem chcę, abyście wiedzieli, jakie staranie mam o was i o tych, którzy są w Laodycei, i którzykolwiek nie widzieli oblicza mego w ciele,
2Aby pocieszone były serca ich, spoiwszy się w miłości, i ku wszelkim bogactwom zapełności wyrozumienia, ku poznaniu tajemnice Boga Ojca i Chrystusa Jezusa,
3W którym skryte są wszystkie skarby mądrości i umiejętności.
4A to powiadam, aby was nikt nie podszedł przez wyniosłość mowy.
5Bo aczkolwiek ciałem odległy jestem, ale duchem jestem z wami, weseląc się i widząc porządek wasz i utwierdzenie téj, która jest w Chrystusie, wiary naszéj.
6Jakoście tedy przyjęli Jezusa Chrystusa Pana, w nim chódźcie,
7Wkorzenieni i wybudowani w nim i umocnieni wiarą, jakoście się téż nauczyli, obfitując w nim w dziękczynieniu.
8Patrzcie, by kto was nie oszukał przez filozofią, i próżne omamienie wedle ustawy ludzkiéj, podług elementów świata, a nie według Chrystusa:
9Gdyż w nim mieszka wszystka zupełność Bóstwa cieleśnie.
10I jesteście w nim napełnieni, który jest głową wszelkiego księztwa i zwierzchności,
11W którym i obrzezani jesteście obrzezaniem nie ręką uczynionem: w zewleczeniu ciała cielesnego, w obrzezaniu Chrystusowem,
12Pogrzebieni z nim w chrzcie: w którymeście téż powstali przez [ 1089] wiarę skuteczności Boga, który go wzbudził z martwych.
13I was, gdyście byli umarli w grzechach i w odrzezku ciała waszego, spół ożywił z nim, darowawszy wam wszystkie grzechy,
14Zmazawszy, który był przeciwko nam cyrograf dekretu, który był nam przeciwny, i ten zniósł z pośrodku, przybiwszy go do krzyża:
15I złupiwszy księztwa i zwierzchności, wywiódł na widok śmiele, jawnie tryumf z nich czyniąc sam przez się.
16Niechajże was tedy nikt nie sądzi w pokarmie, albo w piciu, albo w części dnia świętego, albo w nowiu, albo szabbatów,
17Które są cieniem rzeczy przyszłych, a ciało Chrystusowe.
18Niechaj was nikt nie zwodzi, chcąc przez pokorę i nabożeństwo Aniołów, czego nie widział, chodząc, próżno nadęty zmysłem ciała swego:
19A nie trzymając się głowy, z którego wszystko ciało przez spojenia i związania zrządzone i spólnie złączone, rośnie na pomnożenie Boże.
20Jeźliście tedy umarli z Chrystusem od elementów tego świata, przeczże jeszcze jakoby żywiąc na świecie stanawiacie?
21„Nie dotykajcie się, ani kosztujcie, ani ruszajcie“:
22Co wszystko jest ku skażeniu samem używaniem, wedle przykazań i nauk ludzkich,
23Które mają pozór mądrości w zaboboniech i w upokorzeniu i w niefolgowaniu ciału, nie w czci jakiéj ku nasyceniu ciała.