John · Chapter 8
Luther’s September Testament (1522) · chapter 63 of 213 · about 6 min
Aber die schrifftgelerten vnd phariseer brachten eyn weyb zu yhm, ym ehebruch begriffen, vnd stelleten sie offentlich dar, vnd sprachen zu yhm, Meyster, dis weyb ist begriffen auff frisscher that ym ehebruch, Moses aber hatt vns ym gesetz gepotten, Leuit. 20 solche zu steynigen, was sagistu? das sprachen sie aber yhn zuuersuchen, auff das sie eyn sach zu yhm hetten, Aber Jhesus bucket sich nyder vnnd schreyb mit dem finger auff die erden, Als sie nu anhielten yhn zu fragen, richtet er sich auff, vnd sprach zu yhn, Wer vnter euch on sund ist, der werffe den ersten steyn auff sie, vnd bucket sich widder nyder vnd schreyb auff die erden, Da sie aber das horeten, giengen sie hynaus, eyner nach dem andern, von den Eltisten an, vnnd liessen Jhesum alleyne, vnnd das weyb fur yhm stehen, Jhesus aber richtet sich auff, vnd da er niemant sahe denn das weyb, sprach er zu yhr, weyb, wo sind sie deyne verkleger? hat dich niemant verdampt? sie aber sprach, Herre, niemant, Jhesus aber sprach, ßo verdamne ich dich auch nicht, gang hyn, vnd sundige fort nicht mehr.
Da redet Jhesus aber mal zu yhn vnd sprach, Jch byn das liecht der wellt, wer myr nach folget, der wirt nit wandlen yn finsternis, sondern wirt das liecht des lebens haben, Da sprachen die phariseer zu yhm, du zeugist von dyr selb, deyn zeugnis ist nicht war, Jhesus antwort vnnd sprach zu yhn, Szo ich von myr selbs zeugen wurde, so ist meyn zeugnis war, denn ich weys, von wannen ich komen bynn, vnd wo hyn ich gehe, yhr aber wisset nicht von wannen ich kome, vnnd wo hyn ich gehe, yhr richtet nach dem fleysch, ich richte niemants, so ich aber richte, so ist meyn gericht recht, denn ich byn nicht alleyn, sondern ich vnd der vater, der mich gesand hatt, Auch stehet ynn ewrem gesetz geschrieben, Deuter. 7. das zweyer menschen zeugnis war sey. ich byn, der von myr selbs zeuge, vnnd der vater der mich gesand hat zeuget auch von myr, Da sprachen sie zu yhm, wo ist ist deyn vater?
Jhesus antwort, yhr kennet widder mich, noch meynen vatter, wenn yhr mich kendtet, so kendtet yhr auch meynen vatter, Diße wortt redet Jhesus an dem Gottis kasten, da er leret ym tempel, vnd niemant greyff yhn, denn seyne stund war noch nicht komen. [ 360] Da sprach aber mal Jhesus zu yhn, Jch gehe hyn weg, vnd yhr werdet mich suchen, vnd ynn ewrer sunde sterben, wo ich hyn gehe, da kund yhr nicht hyn komen, Da sprachen die Juden, will er sich denn selbs todten, das er spricht, wo hyn ich gehe, da kund yhr nicht hyn komen?
Vnd er sprach zu yhn, yhr seytt von vnden her, ich byn von oben her ab, yhr seytt von diser wellt, ich byn nicht von diser wellt, ßo hab ich euch gesagt, das yhr sterben werdet ynn ewren sunden, denn so yhr nicht glewbt, das ichs sey, so werdet yhr sterben ynn eweren sunden. Da sprachen sie zu yhm, wer bistu denn? Vnnd Jhesus sprach zu yhn, eben (eben) Ich byn eben das wort das mit euch redet. das, das ich mit euch rede, Jch habe viel von euch zu reden vnd zu richten, Aber der mich gesand hat, ist warhafftig, vnd was ich [ 151] von yhm gehoret habe, das rede ich fur der welt, Sie vernamen aber nicht das er yhn von dem vater saget.
Da sprach Jhesus zu yhn, wenn yhr des menschen son erhohen werdet, denn werdet yhr erkennen, das ichs sey, vnd nichts von myr selber thu, sondern wie mich meyn vater geleret hat, so rede ich, vnd der mich gesand hatt, ist mit myr. Der vater lest mich nicht alleyne, denn ich thu alltzeyt, was yhm gefellet, Da er solchs redet, glewbten viel an yhn. Da sprach nu Jhesus zu den Juden, die yhm glewbt hatten, So yhr bleyben werdet an meyner rede, so seyt yhr meyne rechte iunger, vnd werdet die warheyt erkennen, vnd die warheyt wirt euch frey machen. Da antwortten sie yhm, wyr sind Abrahams samen, sind nie keyn mal yemands knecht gewesen, wie sprichstu denn, yhr solt frey werden?
Jhesus antwort yhn vnnd sprach, warlich warlich, ich sage euch, Wer sunde thut, der ist der sunden knecht, der knecht aber bleybt nicht ewiglich ym hauß, der son bleybt ewiglich. Szo euch nu der son frey macht, so seyt yhr recht frey. Jch weyß wol, das yhr Abrahams samen seyt, aber yhr sucht mich zu todten, Denn meyn rede fehet nichts vnter euch, Jch rede, was ich von meynem vater gesehen habe, vnnd yhr thut, was yhr von ewrem vater gesehen habt.
Sie antworten vnnd sprachen zu yhm, Abraham ist vnßer vater, Spricht Jhesus zu yhn, Wenn yhr Abrahams kinder weret, so thet yhr Abrahams werck, Nu aber sucht yhr mich zu todten, ein solchen menschen, der ich euch die warheit gesagt hab, die ich von Got gehoret habe, das hat Abraham nicht than, yhr thut ewres vaters werck. Da sprachen sie, wyr sind nicht vnehlich geporn, wyr haben eynen vater, Gott. Jhesus sprach zu yhn, were Gott ewer vatter, ßo liebetet yhr mich, denn ich byn auß gangen vnd kom von Got, Denn ich byn nicht von mir selber komen, sondern er hat mich gesand. [ 362] Warumb kennet yhr denn meyne sprache nicht? Denn yhr kund iah meyne wort nicht horen.
Yhr seyt von dem vater dem teuffel, vnd nach ewris vaters lust wolt yhr thun, der selb ist eyn morder von anfang, vnd ist nicht bestanden ynn der warheyt, denn die warheyt ist nicht yn yhm. Wenn er die lugen redet, so redet er von seynem eygen, denn er ist eyn lugener vnd eyn vater der selbigen. Jch aber, weyl ich die warheit sage, so glewbt yhr myr nicht. Wilcher vnter euch kan mich eyner sunde zeyhen? so ich euch aber die warheyt sage, warumb glewbt yhr myr nicht? Wer von Got ist, der horet Gottis wort, darumb horet yhr nicht, denn yhr seyt nicht von Gott. Da antwortten die Juden vnd sprachen zu yhm, Sagen wyr nicht recht, das du eyn Samariter bist, vnd hast den teuffel?
Jhesus antwort, Jch habe keynen teuffel, sondern ich ehre meynen vatter, vnnd yhr habt myr vnehre than. Jch suche nicht meynen preyß, Es ist aber [ 152] eyner, der yhn sucht vnd richtet. (meyn wort) Das ist, vom wort des glawbens odder Euangelio gesagt. Warlich warlich sage ich euch, so ymant meyn wort wirt halten, der wirt den tod nit sehen ewiglich, Da sprachen die Juden zu yhm, Nu erkennen wyr, das du den teuffel hast, Abraham ist gestorben vnd die propheten, vnd du sprichst, so yemand meyn wort hellt, der wirt den tod nicht schmecken ewiglich, Bistu mehr denn vnser Vatter Abraham? wilcher gestorben ist, vnnd die propheten sind gestorben, was machstu aus dyr selbs?
Jhesus antwort, so ich mich selber preyse, so ist mein preys nichts, Es ist aber meyn vater, der mich preyßet, wilchen yhr sprecht, er sey ewr Gott, vnd kennet yhn nicht, ich aber kenne yhn, vnd so ich wurde sagen, ich kenne seyn nicht, so wurde ich ein lugner, gleich wie yhr seyd, Aber ich kenne yhn, vnd hallte seyn wortt. (Abraham sahe meynen tag) Alle heyligen von der wellt anfang, haben den selben glawben an Christo gehabt den wir haben vnd sind recht Christen. Abraham ewr vater ward fro, das er meynen tag sehen sollt, vnnd er sahe yhn vnd frewet sich, Da sprachen die Juden zu yhm, du bist noch nicht funfftzig iar allt,vnd hast Abraham gesehen?
Jhesus sprach zu yhn, warlich warlich ich sage euch, ehe denn Abraham ward, byn ich, Da huben sie steyn auff, das sie auff yhn worffen, Aber Jhesus verbarg sich, vnd gieng zum tempel hynaus. Das