John · Chapter 7
Luther’s September Testament (1522) · chapter 62 of 213 · about 5 min
da sprachen seyne bruder zu yhm, mach dich auff von dannen, vnd gang ynn Judean, auff das auch deyne iunger sehen die werck, die du thust, wer frey auff dem plan seyn will, der handellt nichts heymlich, wiltu solchs thun, so offinbar dich fur der wellt, Denn auch seyne bruder glawbten nicht an yhn. Da spricht Jhesus zu yhn, meyn zeytt ist noch nicht hie, ewer zeytt aber ist alweg, Die wellt kan euch nicht hassen, mich aber hasset sie, denn ich zeuge von yhr, das yhr werck boße sind, Gehet yhr hynauff auff das fest, ich will noch nit hynauff gehen auff das fest, denn meyn zeit ist noch nicht erfullet. Da er aber das zu yhn gesagt, bleyb er ynn Gallilea.
Als aber [ 354] seyne bruder waren hynauff gangen, da gieng er auch hynauff zu dem fest, nit offinbarlich, sondern als heymlich, Da suchten yhn die Juden am fest, vnd sprachen, wo ist der? vnd es war eyn gros gemummel von yhm vnter dem volck, Etlich sprachen, Er ist frum, die andern aber sprachen, Neyn, sondern er verfuret das volck, Niemant aber redet frey von yhm, vmb der furcht willen fur den Juden. (Sabbath) Sabbath hallten, ist Moses gesetz, beschnytten ist der vetter gesetz, die sind ia widdernander, wenn ymand, auff den sabbath zu beschneytten ist, vnd eyns mus dem andern weychen, darumb stehet des gesetzs erfullung, ia nit auff dem buchstaben sondern ym geyst.
Aber mitten ym fest, gieng Jhesus hynauff ynn den tempel vnd leret, vnd die Juden verwunderten sich vnnd sprachen, wie kan dißer die schrifft, so er sie doch nicht gelernet hat? Jhesus antwort yhn vnd sprach, meyn lere ist nicht meyn, sondern des, der mich gesand hatt, so ymant will des willen thun, der wirt ynnen werden, ob dise lere von Gott sey, odder ob ich von myr selb rede, Wer von yhm selbs redet, der sucht sein eygen preyß, wer aber sucht den preyß des, der yhn gesand hatt, der ist warhafftig, vnd ist keyn vngerechtickeyt an yhm.
Hatt euch nit Moses das gesetz geben, vnd niemant vnter euch helt das gesetze? warumb sucht yhr mich zu todten? das volck antwort vnd sprach, du hast den teuffel, wer sucht dich zu todten? Jhesus antwort vnnd sprach, Eyn eyniges werck hab ich than vnd es wundert euch alle, Moses hat euch darumb geben die beschneydung, das sie nicht von Mose kompt, sondern von den vetern, noch beschneydet yhr den menschen am Sabbath, So eyn mensch die beschneytung an nympt am Sabbath, auff das nicht das gesetz Mosi brochen werde, zurnet yhr denn vber mich, das ich den gantzen menschen hab am sabbath gesund gemacht? Richtet nicht nach dem ansehen, sondern richtet eyn recht gericht.
Da sprachen ettlich von Jerusalem, ist das nicht der, den sie suchten zu todten? vnnd sihe zu, er redet frey, vnnd sie sagen yhm nichts, kennen yhn vnser vbirsten nu recht, das er der rechte Christus sey? doch wyr wissen, von wannen diser ist, wenn aber Christus komen wirt, so wirt niemant wissen von wannen er ist. [ 149] Da schrey Jhesus ym tempel, leret vnd sprach, ia yhr kennet mich, vnd wisset von wannen ich byn, vnd von myr selbs byn ich nicht komen, sondern, der mich gesand hat, der ist der warhafftige, wilchen yhr nit kennet, ich kenne yhn aber, denn ich byn von yhm, vnd er hat mich gesand, Da suchten sie yhn zu greyffen, aber niemant legt die hand an yhn, denn seyne stund [ 356] war noch nicht komen, Aber viel vom volck gleubten an yhn, vnnd sprachen, wenn Christus komen wirt, wirt er auch mehr zeychen thun, denn diser thutt?
Vnd es kam fur die phariseer, das das volck solchs von yhm mummelte, vnd sandten die phariseer vnd hohen priester knechte aus, das sie yhn griffen, Da sprach Jhesus zu yhn, ich byn noch eyn kleyne zeyt bey euch, vnd denn gehe ich hyn zu dem, der mich gesand hat, yhr werdet mich suchen, vnd nicht finden, vnd da ich byn, kund yhr nicht hyn komen, Da sprachen die Juden vnternander, wo will diser hyn gehen das wyr yhn nit finden sollen? will er vnter die Kriechen gehen die hyn vnd her zerstrewt ligen, vnnd die Kriechen leren? was ist das fur eyn rede, das er saget, yhr werdet mich suchen vnnd nicht finden? vnnd wo ich byn, da kund yhr nicht hyn komen.
Aber am letzten tage des festis, der am herlichsten war, tratt Jhesus auff, schrey vnd sprach, wen da durstet, der kome zu myr, vnnd trinck, wer an mich glewbet, wie die schrifft saget, Jsai. 12. Jsai. 44 Mich. 5 von des leyb werden fliessen fluß des lebendigen wassers, Das saget er aber von dem geyst, wilchen empfahen solten, die an yhn glauben, denn der heylige geyst war noch nicht da, denn Jhesus war noch nit verkleret, Viel nu vom volck, die disse rede horeten, sprachen, diser ist eyn rechter prophet, die andern sprachen, Er ist Christus.
Ettlich aber sprachen, solt Christ von Gallilean komen? spricht nicht die schrifft, von dem samen Dauid vnd von dem marckt Bethlehem, da Dauid war, solle Christus komen?
Also ward eyn zwytracht vnter dem volck vber yhm, Es wollten aber ettlich yhn greyffen, aber niemant legt die hand an yhn Die knechte komen zu den hohen priestern vnd phariseern, vnnd sie sprachen zu yhn, warumb habt yhr yhn nicht bracht? die knechte antworten, Es hat nie keyn mensch alßo geredet, wie diser mensch, da antworten die Phariseer, seytt yhr auch verfuret? glewbt auch yrgent eyn vbirster odder phariseer an yhn? sondern das volck, das nichts vom gesetz weys, ist vermaledeyt, Spricht zu yhn Nicodemus, der bey der nacht zu yhm kam, wilcher eyner vnter yhn war, Richtet vnser gesetz auch eyn menschen, ehe man verhoret vnd erkenne was er thut?
Sie antwortten vnd sprachen zu yhm, bistu auch eyn Gallileer? forsche vnd sihe, von Gallilea stehet keyn prophet auff, vnnd eyn yglicher gieng also heym. [ 358] Das