1 โครินธ์ 7
1ส่วนเรื่องที่พวกคุณเขียนมาถามข้าพเจ้า เป็นการดีที่ผู้ชายจะไม่ร่วมหลับนอนกับผู้หญิง
2แต่เพราะมีการผิดศีลธรรมทางเพศ ผู้ชายแต่ละคนจงมีภรรยาของตนเอง และผู้หญิงแต่ละคนจงมีสามีของตนเอง
3สามีจงให้ความรักใคร่แก่ภรรยาตามที่ควรให้ และภรรยาก็จงทำเช่นเดียวกันแก่สามี
4ภรรยาไม่มีอำนาจเหนือร่างกายของตนเอง แต่สามีมี เช่นเดียวกัน สามีก็ไม่มีอำนาจเหนือร่างกายของตนเอง แต่ภรรยามี
5อย่างดมีความสัมพันธ์กัน เว้นแต่พวกคุณตกลงกันชั่วระยะหนึ่ง เพื่ออุทิศตัวให้กับการอดอาหารและการอธิษฐาน แล้วจึงกลับมาอยู่ร่วมกันอีก เพื่อซาตานจะไม่ทดลองพวกคุณเพราะพวกคุณขาดการควบคุมตนเอง
6แต่ข้าพเจ้าพูดอย่างนี้เป็นการผ่อนปรน ไม่ใช่เป็นคำสั่ง
7ข้าพเจ้าอยากให้ทุกคนเป็นเหมือนข้าพเจ้า ถึงอย่างนั้น แต่ละคนก็มีของประทานของตนจากพระเจ้า คนหนึ่งอย่างหนึ่ง อีกคนอย่างหนึ่ง
8ส่วนคนที่ยังไม่ได้แต่งงานและแม่ม่าย ข้าพเจ้าขอบอกว่า ถ้าพวกเขาอยู่อย่างข้าพเจ้าต่อไปก็เป็นการดี
9แต่ถ้าพวกเขาควบคุมตนเองไม่ได้ ก็ให้แต่งงาน เพราะแต่งงานยังดีกว่าถูกความปรารถนาเผาร้อน
10ส่วนคนที่แต่งงานแล้ว ข้าพเจ้าสั่ง—ไม่ใช่ข้าพเจ้า แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสั่ง—ว่า ภรรยาอย่าแยกจากสามี
11(แต่ถ้าเธอแยกไป ก็ให้อยู่เป็นโสด หรือไม่ก็คืนดีกับสามี) และสามีอย่าแยกจากภรรยา
12ส่วนคนอื่น ๆ ข้าพเจ้าเป็นผู้พูด ไม่ใช่องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้าพี่น้องชายคนใดมีภรรยาที่ไม่เชื่อ และเธอพอใจจะอยู่กับเขา เขาอย่าแยกจากเธอ
13และหญิงคนใดมีสามีที่ไม่เชื่อ และเขาพอใจจะอยู่กับเธอ เธออย่าแยกจากสามี
14เพราะสามีที่ไม่เชื่อก็ได้รับการชำระให้บริสุทธิ์เนื่องด้วยภรรยา และภรรยาที่ไม่เชื่อก็ได้รับการชำระให้บริสุทธิ์เนื่องด้วยสามี มิฉะนั้น ลูกของพวกคุณก็จะเป็นมลทิน แต่ตอนนี้พวกเขาบริสุทธิ์
15แต่ถ้าฝ่ายที่ไม่เชื่อจะแยกไป ก็ให้แยกไป ในกรณีเช่นนี้ พี่น้องชายหรือพี่น้องหญิงไม่ถูกผูกมัด พระเจ้าทรงเรียกเราให้อยู่ในสันติสุข
16ภรรยาเอ๋ย ท่านจะรู้ได้อย่างไรว่าท่านจะช่วยสามีให้รอดหรือไม่? หรือสามีเอ๋ย ท่านจะรู้ได้อย่างไรว่าท่านจะช่วยภรรยาให้รอดหรือไม่?
17อย่างไรก็ตาม แต่ละคนจงดำเนินชีวิตตามส่วนที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงจัดให้ และตามสภาพที่พระเจ้าทรงเรียกเขา ข้าพเจ้าวางกฎนี้ไว้ในทุกประชาคม
18มีใครได้รับการเรียกขณะที่เข้าสุหนัตแล้วหรือ? ก็อย่าพยายามลบร่องรอยการเข้าสุหนัต มีใครได้รับการเรียกขณะที่ยังไม่ได้เข้าสุหนัตหรือ? ก็อย่าไปเข้าสุหนัต
19การเข้าสุหนัตไม่ใช่สิ่งสำคัญ และการไม่เข้าสุหนัตก็ไม่ใช่สิ่งสำคัญ สิ่งสำคัญคือการรักษาพระบัญญัติของพระเจ้า
20แต่ละคนจงอยู่ต่อในสภาพที่ตนอยู่เมื่อได้รับการเรียก
21ท่านได้รับการเรียกขณะเป็นทาสหรือ? อย่ากังวลเรื่องนั้น แต่ถ้าท่านมีโอกาสเป็นอิสระ ก็จงใช้โอกาสนั้น
22เพราะคนที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเรียกขณะเป็นทาส ก็เป็นคนอิสระขององค์พระผู้เป็นเจ้า เช่นเดียวกัน คนที่ได้รับการเรียกขณะเป็นอิสระ ก็เป็นทาสของพระคริสต์
23พวกคุณถูกซื้อไว้ด้วยราคา อย่าเป็นทาสของมนุษย์
24พี่น้องทั้งหลาย แต่ละคนอยู่ในสภาพใดเมื่อได้รับการเรียก ก็จงอยู่ในสภาพนั้นกับพระเจ้าต่อไป
25ส่วนเรื่องหญิงพรหมจารี ข้าพเจ้าไม่มีคำสั่งจากองค์พระผู้เป็นเจ้า แต่ข้าพเจ้าให้ความเห็น ในฐานะคนที่ได้รับความเมตตาจากองค์พระผู้เป็นเจ้าให้เป็นผู้ที่ไว้ใจได้
26เพราะความยากลำบากที่กำลังเกิดขึ้น ข้าพเจ้าจึงคิดว่าเป็นการดีที่แต่ละคนจะคงอยู่ตามสภาพที่เป็นอยู่
27ท่านผูกพันกับภรรยาอยู่หรือ? อย่าหาทางหลุดจากความผูกพัน ท่านไม่ได้ผูกพันกับภรรยาหรือ? อย่าหาภรรยา
28แต่ถ้าท่านแต่งงาน ท่านก็ไม่ได้ทำบาป และถ้าหญิงพรหมจารีแต่งงาน เธอก็ไม่ได้ทำบาป แต่คนที่แต่งงานจะพบความทุกข์ยากในชีวิตนี้ และข้าพเจ้าอยากให้พวกคุณพ้นจากเรื่องนั้น
29พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าหมายความว่า เวลาเหลือน้อย ตั้งแต่นี้ไป คนที่มีภรรยาจงเป็นเหมือนไม่มี
30คนที่ร้องไห้จงเป็นเหมือนไม่ร้องไห้ คนที่ยินดีจงเป็นเหมือนไม่ยินดี คนที่ซื้อจงเป็นเหมือนไม่ได้ครอบครอง
31และคนที่ใช้สิ่งต่าง ๆ ในโลกนี้ จงเป็นเหมือนคนที่ไม่ได้ใช้มันอย่างเต็มที่ เพราะรูปแบบของโลกนี้กำลังผ่านไป
32ข้าพเจ้าอยากให้พวกคุณพ้นจากความกังวล คนที่ยังไม่ได้แต่งงานเอาใจใส่เรื่องขององค์พระผู้เป็นเจ้า ว่าจะทำอย่างไรให้องค์พระผู้เป็นเจ้าพอใจ
33แต่คนที่แต่งงานแล้วเอาใจใส่เรื่องของโลก ว่าจะทำอย่างไรให้ภรรยาพอใจ
34ภรรยากับหญิงพรหมจารีก็มีความแตกต่างกัน หญิงที่ยังไม่ได้แต่งงานเอาใจใส่เรื่องขององค์พระผู้เป็นเจ้า เพื่อเธอจะบริสุทธิ์ทั้งร่างกายและจิตวิญญาณ แต่หญิงที่แต่งงานแล้วเอาใจใส่เรื่องของโลก ว่าจะทำอย่างไรให้สามีพอใจ
35ข้าพเจ้าพูดเรื่องนี้เพื่อประโยชน์ของพวกคุณเอง ไม่ใช่เพื่อวางบ่วงผูกมัดพวกคุณ แต่เพื่อให้พวกคุณทำสิ่งที่เหมาะสม และเอาใจใส่องค์พระผู้เป็นเจ้าโดยไม่มีสิ่งใดแบ่งใจ
36แต่ถ้าชายคนใดคิดว่าตนปฏิบัติต่อหญิงพรหมจารีของตนอย่างไม่เหมาะสม ถ้าเธอพ้นวัยสาวแล้ว และจำเป็นต้องเป็นเช่นนั้น ก็ให้เขาทำตามที่ต้องการ เขาไม่ได้ทำบาป ให้พวกเขาแต่งงานกัน
37แต่คนที่มั่นคงในใจ ไม่มีความจำเป็นบีบบังคับ และมีอำนาจเหนือความประสงค์ของตนเอง ถ้าเขาตัดสินใจในใจว่าจะรักษาหญิงพรหมจารีของตนไว้ เขาก็ทำดี
38ดังนั้น คนที่ให้หญิงพรหมจารีของตนแต่งงานก็ทำดี และคนที่ไม่ให้แต่งงานก็ทำดีกว่า
39ภรรยาถูกผูกพันตามกฎหมายตราบเท่าที่สามียังมีชีวิต แต่ถ้าสามีตาย เธอก็มีอิสระที่จะแต่งงานกับใครก็ได้ตามที่ต้องการ เพียงแต่คนนั้นต้องอยู่ในองค์พระผู้เป็นเจ้า
40แต่ตามความเห็นของข้าพเจ้า ถ้าเธอคงอยู่อย่างเดิมก็จะมีความสุขกว่า และข้าพเจ้าคิดว่าข้าพเจ้าก็มีพระวิญญาณของพระเจ้า