1 ซามูเอล 11
1นาหาช ชาวอัมโมนยกทัพมาตั้งค่ายล้อมยาเบชกิเลอาด ชายทุกคนในเมืองยาเบชบอกเขาว่า “ทำพันธสัญญากับเราเถอะ แล้วเราจะรับใช้ท่าน”
2นาหาชตอบว่า “ฉันจะทำพันธสัญญากับพวกแกโดยมีเงื่อนไขว่า ต้องให้ควักตาขวาของพวกแกทุกคนออก ฉันจะทำให้อิสราเอลทั้งปวงอับอาย”
3ผู้อาวุโสเมืองยาเบชตอบว่า “ขอเวลาเจ็ดวันให้เราส่งคนไปทั่วเขตแดนอิสราเอล ถ้าไม่มีใครมาช่วย เราจะออกไปหาท่าน”
4ผู้ส่งข่าวไปถึงกิเบอาห์ของซาอูลและบอกเรื่องนี้แก่ประชาชน ทุกคนต่างร้องไห้เสียงดัง
5ขณะนั้นซาอูลกำลังเดินตามฝูงวัวกลับจากทุ่ง เขาถามว่า “เกิดอะไรขึ้น ทำไมทุกคนร้องไห้?” พวกเขาจึงเล่าเรื่องที่คนเมืองยาเบชพูด
6เมื่อซาอูลได้ฟัง พระวิญญาณของพระเจ้าก็เสด็จลงมาเหนือเขาอย่างทรงพลัง เขาโกรธจัด
7เขานำวัวหนึ่งคู่มาหั่นเป็นชิ้น ส่งชิ้นส่วนไปทั่วเขตแดนอิสราเอลโดยผู้ส่งข่าว พร้อมคำประกาศว่า “ใครไม่ออกไปรบตามซาอูลและซามูเอล วัวของคนนั้นก็จะถูกหั่นเป็นชิ้นอย่างนี้” ความเกรงกลัวพระยาห์เวห์เข้าครอบงำประชาชน พวกเขาจึงออกมากันพร้อมเพรียง
8ซาอูลนับกำลังพลที่เบเซก ได้ชาวอิสราเอลสามแสนคน และชาวยูดาห์สามหมื่นคน
9พวกเขาบอกผู้ส่งข่าวว่า “ไปบอกคนเมืองยาเบชกิเลอาดว่า ‘พรุ่งนี้เมื่อแดดร้อน พวกคุณจะได้รับการช่วยเหลือ’” ผู้ส่งข่าวไปบอกคนเมืองยาเบช พวกเขาก็ดีใจ
10คนเมืองยาเบชจึงบอกนาหาชว่า “พรุ่งนี้เราจะออกไปหาพวกท่าน แล้วพวกท่านจะทำกับเราอย่างไรก็ได้ตามใจ”
11เช้าวันต่อมา ซาอูลแบ่งทหารเป็นสามกอง พวกเขาบุกเข้ากลางค่ายชาวอัมโมนในช่วงยามเช้ามืดและโจมตีไปจนถึงเวลาที่แดดร้อน คนที่เหลือหนีกระจัดกระจาย ไม่มีแม้สองคนอยู่ด้วยกัน
12ประชาชนพูดกับซามูเอลว่า “ใครพูดว่า ‘ซาอูลจะปกครองเราหรือ?’ เอาคนเหล่านั้นมา เราจะฆ่าพวกเขา!”
13แต่ซาอูลกล่าวว่า “วันนี้จะไม่มีใครถูกฆ่า เพราะวันนี้พระยาห์เวห์ทรงช่วยอิสราเอลไว้”
14ซามูเอลจึงบอกประชาชนว่า “ไปกิลกาลกันเถอะ ไปยืนยันการปกครองแบบกษัตริย์กันอีกครั้งที่นั่น”
15ประชาชนทั้งหมดไปกิลกาลและตั้งซาอูลเป็นกษัตริย์ต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์ที่นั่น พวกเขาถวายเครื่องบูชาแห่งสันติต่อพระยาห์เวห์ ซาอูลและชายอิสราเอลทั้งหมดต่างชื่นชมยินดีอย่างยิ่ง