Job 21:2
[Audite, quæso, sermones meos, et agite pœnitentiam.
Vulgata (Latina)
In The King James Version
Hear diligently my speech, and let this be your consolations.
In Context
3Sustinete me, et ego loquar: et post mea, si videbitur, verba, ridete.
Cross References
Judges 9:7Quod cum nuntiatum esset Joatham, ivit, et stetit in vertice montis Garizim: elevataque voce, clamavit, et dixit: Audite me, viri Sichem; ita audiat vos Deus.
Job 13:6Audite ergo correptionem meam, et judicium labiorum meorum attendite. + 13.6 Audite ergo correctionem meam. Ibid. Bene ergo prius correctionem post judicium intulit, quia nisi per correctionem prius stulti tumor deprimatur, nequaquam per intelligentiam judicium justi cognoscitur.
Job 15:11Numquid grande est ut consoletur te Deus? sed verba tua prava hoc prohibent. + 15.11 Nunquid grande est? Sequitur: Quid te elevat cor tuum. Sæpe justorum mens ad altiora contemplanda suspenditur, ut exterius eorum facies obstupuisse videatur. Sed hanc contemplationis vim reprobi per hypocrisim fieri putant; quod enim in se est, in aliis putant.
Job 18:2[Usque ad quem finem verba jactabitis? intelligite prius, et sic loquamur. + 18.2 Usque ad quem finem verba jactabitis. GREG., in Job, l. 14. Beatum Job in superbiam astruit erupisse, quem fatetur verba jactare. Intellige prius. Signat quanta elatione tumuerat, qui Job loqui quod non intelligeret, putabat.
Job 33:31Attende, Job, et audi me: et tace, dum ego loquor.
Isaiah 55:2Quare appenditis argentum non in panibus, et laborem vestrum non in saturitate? Audite, audientes me, et comedite bonum, et delectabitur in crassitudine anima vestra.