Kolosser 1
1Paulus, en Apostel vun JEsus Christus, dörch GOtt Sin Willen, un Broder Timotheus,
2An de Hilligen to Kolossa, un de glövigen Bröder in Christus. Gnad wes’ mit ju, un Freden vun GOtt, unsen Vader, un den HErrn JEsus Christus!
3Wi dankt GOtt un unsen HErrn JEsus Christus Sin Vader un bedt all Tied för ju,
4Nadem wi hört hebbt vun ju Glov an Christus JEsus un vun de Leev to all de Hilligen;
5Wegen de Hoffnung, de ju bileggt is in den Himmel, vun weke ji hört hebbt dörch dat Wort vun de Wahrheit in dat Evangelium,
6Dat na ju hen kamen is, as ok in alle Welt, un is fruchtbar, as ok in ju, vun den Dag an, wa ji dat hört un GOtt Sin Gnad in de Wahrheit erkennt hebbt.
7As ji denn lehrt hebbt vun Epaphras, unsen leeven Mitknecht, de en truen Deener vun Christus för ju is,
8De uns ok hett weten laten ju Leev in den GEist.
9Darum, vun den Dag an, as wi dat hört hebbt, hört wi nich up, för ju to beden un to bitten, dat ji erfüllt ward mit Erkenntnis vun Sin Willen, in allerhand geistlich Klokheit un Verstand;
10Dat ji würdig wandeln doht, den HErrn to gefalln un fruchtbar sünd in alle gude Warke,
11Un wassen doht in de Erkenntnis vun GOtt un stark makt ward mit alle Kraft, na Sin herrliche Macht in alle Geduld un Langmoth mit Freuden;
12Un Dank seggt den Vader, de uns düchtig makt hett för dat Arvdeel vun de Hilligen in’t Licht;
13Weke uns rett hett vun de Obrigkeit vun de Düsternis, un uns in Sin leeven Söhn Sin Riek versett hett.
14An weken wi hebbt de Erlösung dörch Sin Blot, ik meen de Vergevung vun de Sünden.
15Weke den unsichtbaren GOtt Sin Ebenbild is, de Erstgeborne vör alle Kreatur.
16Denn in Em is Allns schapen, wat in den Himmel un up de Eer is, beides, de Thron un Herrschaften, un Fürstendömer, un Obrigkeiten, Allns dat is in Em un to Em schapen.
17Un He weer vör Allns un Allns besteiht in Em.
18Un He is dat Haupt vun den Lief, ik meen de Gemeen, weke is de Anfang un de Erstgeborne vun de Doden, up dat He in alle Ding de Vörtritt hebben deiht.
19Denn den Vader Sin Wolgefalln weer, dat in Em de ganze Füll wahnen schull,
20Un Allns dörch Em versöhnt war to Em sülvst, dat mag up de Eer oder in den Himmel wesen, dardörch, dat He Freden mak dörch dat Blot an Sin Krüz dörch Sik sülvst.
21Un ji, de ji eenstmals Fremde un Fiende weert dörch de Vernunft in böse Warke.
22Nu awer hett He ju versöhnt mit den Lief vun Sin Fleesch, dörch den Dod, up dat He ju darstell hillig un so, dat Nüms wat an ju uttosetten hett, oder ju verklagen kann vör Em sülvst;
23Wenn anners ji blievt in de Glov gründt un fast un nich aftobringen vun de Hoffnung up dat Evangelium, dat ji hört hebbt, dat predigt is vör alle Kreatur, de unner den Himmel is un den sin Deener ik, Paulus, warn bün.
24Nu freu ik mi in min Lieden, dat ik för ju utstah un mak vull an min Fleesch, wat noch fehlt an Bedröfnis in Christus för Sin Lief, de de Gemeen is.
25Darvun ik en Deener warn bün na dat göttliche Predigtamt, dat mi geven is mank ju, dat ik dat Wort vun GOtt rieklich predigen schall;
26Ik meen dat Geheemnis, dat verborgen west is vun de Welt her, un vun de Tieden her, nu awer apenbart is vör Sine Hilligen,
27Weke GOtt hett kund dohn wullt, wat dar is för en herrlich Riekdom vun düt Geheemnis mank de Heiden, dat is Christus in ju, de de Hoffnung vun de Herrlichkeit is;
28Denn wi verkündigt un vermahnt alle Minschen, un lehrt alle Minschen, mit all Klokheit, up dat wi darstellt en jeden Minschen vullkamen in Christus JEsus;
29Woran ik ok arbeiden un ringen doh na de Wirkung vun den, de kräftig in mi wirken deiht.