Kolosser 3
1Sünd ji nu mit Christus uperstahn, so sökt, wat dar baben is, wa Christus is un to GOtt Sin rechte Hand sitten deiht.
2Strevt na dat, wat dar baben is, nich na dat, wat up de Eer is.
3Denn ji sünd storven un ju Leven is verborgen mit Christus in GOtt.
4Wenn awer Christus, ju Leven, Sik apenbarn ward, denn ward ji apenbar warrn mit Em in de Herrlichkeit.
5So makt nu ju Lidmaten dod, de up de Eer sünd, Horeri, Unreinigkeit, schändliche Brunst, böse Lust un den Giez, de Afgötteri is;
6Wegen weke GOttes Torn öwer den Unglov sin Kinner kamen deiht.
7In weken ok ji insmal wandelt hebbt as ji darin leven dän.
8Nu awer leggt Allns vun ju af: den Torn, Grimm, Bosheit, Lästerung, schandbare Wör’ ut ju Mund.
9Leegt nich unner eenanner, treckt den olen Minschen mit sin Warke ut;
10Un treckt den nien an, de dar verniet ward to de Erkenntnis, na dat Ebenbild vun den, de em schapen hett;
11Wa nich is: Grieche, Jud, Besniedung, Vörhut, Nichtgrieche, Scythe, Knecht, Frie, sonnern Allns un in Alln Christus.
12So treckt nu an, as GOtt Sin Uterwählte, Hillige un Leevste: hartlig Erbarmen, Fründlichkeit, Demoth, Sachtmoth; Geduld;
13Un verdrägt ju mit eenanner, un vergevt ju de een den annern, wenn jemand Klag gegen den annern hett, gliek as Christus ju vergeven hett, so ok ji.
14Öwerall awer treckt de Leev an, de dat Band vun de Vullkamenheit is.
15Un de Freden vun GOtt regeer in ju Harten, to den ji ok beropen sünd in Een Lief, un west dankbar.
16Lat Christus Sin Wort rieklich mank ju wahnen, in all Wiesheit; lehrt un vermahnt ju sülvst mit Psalmen un Lovgesäng, un geistliche, leevliche Leeder, un singt den HErrn in ju Harten.
17Un Allns, wat ji doht mit Wör’ un mit Warke, dat doht Allns in den HErrn JEsus Sin Nam un dankt GOtt un den Vader dörch Em.
18Ji Fruens, west unnerdahn ju Männer, as sik dat schicken deiht.
19Ji Männer, hebbt ju Fruens leef, un west nich bitter gegen se.
20Ji Kinner, west de Öllern gehorsam in all Ding, denn so wat süht de HErr geern.
21Ji Vaders, makt ju Kinner nich falsch, up dat se nich mothlos ward.
22Ji Knecht, west gehorsam in all Ding ju irdische Herrn, nich mit Deenst vör de Ogen, um de Minschen to gefalln, sonnern mit Hartenseenfolt un mit Gottesfurcht.
23Allns, wat ji doht, dat doht vun Harten, as för den HErrn un nich för Minschen;
24Un denkt daran, dat ji vun den HErrn den Lohn vun dat Arv kriegen ward, denn ji deent den HErrn Christus.
25Wokeen awer Unrecht deiht, de ward kriegen, wat he Unrechts dahn hett un dar ward nich up de Person sehn.