Epheser 5
1So ward nu GOtt Sin Nafolgers as de leeven Kinner,
2Un wandelt in de Leev, gliek as Christus uns leef hatt hett un Sik Sülvst hengeven för uns to en Gav un Opfer, GOtt to en söten Geruch.
3Horeri awer un all Unreinigkeit oder Giez lat nich vun ju seggt warrn, as dat sik för de Hilligen schicken deiht.
4Ok schandbare Wör’ oder Narrerien oder Possenrieten, wat ju nich anstahn deiht, sonnern veelmehr Dankseggung.
5Denn dat schüllt ji weten, dat keen Horer oder Unreiner, oder Gieziger (de en Götzendeener is), Arfdeel hett an dat Riek vun Christus oder GOtt.
6Lat ju vun Nüms verföhrn mit nichtige Wör’, denn wegen de kummt GOtt Sin Torn öwer de Kinner vun den Ungloven.
7Darum hebbt Nicks mit se to dohn.
8Denn ji weert eenstmals in Düstern, nu awer sünd ji en Licht in den HErrn.
9Wandelt as de Kinner vun dat Licht. Den GEist Sin Frucht is allerhand Güdigkeit un Gerechtigkeit un Wahrheit.
10Un prövt ut, wat den HErrn wolgefalln deiht.
11Un hebbt keen Gemeenschaft mit de unfruchtbaren Warke vun de Düsternis, straft se veelmehr.
12Denn wat se heemlich doht, dat is ok schändlich to seggen.
13All dat ward awer apenbar, wenn dat vun dat Licht straft ward. Denn Allns, wat apenbar ward, dat is Licht.
14Darum sprickt He: Wak up, de du slapen deihst un stah up vun de Doden, so ward Christus di hell maken.
15So seht nu to, dat ji vörsichtig wandeln doht, nich as de Unwiesen, sonnern as de Wiesen.
16Un schickt ju in de Tied, denn dat is böse Tied.
17Un ward nich unverständig, sonnern verständig, wat den HErrn Sin Will wesen mag.
18Un supt ju nich vull Wien, worut en unordentlich Wesen kamen deiht, sonnern ward vull vun GEist,
19Un red mank ju in Psalmen, Lofgesänge un geistliche Leeder, singt un speelt vun den HErrn in ju Harten.
20Un dankt ümmer GOtt den Vader för Allns, in unsen HErrn JEsus Christus Sin Nam.
21Un de Een wes’ den Annern unnerdahn in de Gottesfurcht.
22De Fruens west ehr Männer unnerdahn as den HErrn.
23Denn de Mann is de Fru ehr Haupt, gliek as Christus dat Haupt vun de Gemeen is, un He is de HEiland vun sin Lief.
24Awer so as nu de Gemeen Christus unnerdahn is, so ok de Fruen de Männer in alle Dinge.
25Ji Männer, hebbt ju Fruens leef, gliek as Christus ok de Gemeen leef hatt hett un hett Sik Sülvst för se hengeven.
26Up dat He se hilligen dä un hett se rein makt dörch dat Waterbad in dat Wort.
27Up dat He Em sülvst darstell en Gemeen, de herrlich is, de nich en Placken oder Fohl hett, oder so wat, sonnern dat se hillig un unsträflich is.
28Also schüllt ok de Männer ehr Fruen leef hebben as ehr egen Liever. Wokeen sin Fru leef hett, de hett sik sülvst leef.
29Denn Nüms hett jemals sin egen Fleesch haßt, sonnern he nährt dat un plegt dat, so as de HErr Sin Gemeen.
30Denn wi sünd Lidmaten vun Sin Lief, vun Sin Fleesch un vun Sin Been.
31Darum ward en Minsch Vader un Moder verlaten un an sin Fru hangen, un ward de twee Een Fleesch wesen.
32Dat Geheemnis is grot: ik sprek nämlich vun Christus un de Gemeen.
33Doch ok ji, ja Jedereen schall sin Fru leef hebben as sik sülvst, de Fru schall awer den Mann achten.