Matthäus 22:8
Do sprok he to sin Knechten: De Hochtied is twar fardig, awer de Gäste weern dat nich weert.
Dat Nie Testament (Bugenhagen)
In Der King James Version
Then saith he to his servants, The wedding is ready, but they which were bidden were not worthy.
Im Zusammenhang
9Darum gaht hen up de Straten un ladt to de Hochtied, wen ji finnen doht.
Querverweise
Matthew 10:37Wer awer Vader oder Moder mehr leef hett as Mi, de is Mi nich weerth. Un wer Söhn oder Dochter mehr leef hett as Mi, de is Mi nich weerth.
Luke 21:36So west nu wacker alle Tied, un bedt, dat ji würdig warrn mögt, to entlopen düt all, dat geschehn schall, un to stahn vör den Minschensöhn.
2 Thessalonians 1:5Wat bewiesen deiht, dat GOtt recht richten ward, un ji würdig ward to GOtt’s Riek, um wat ji ok all düt uttostahn hebbt;
Revelation 22:14Selig sünd, de Sin Gebote holt, up dat se eten künnt vun den Levensbom un dörch de Dohrn in de Stadt ringahn. Un hett darup leggt dodbringende Geschosse, Sine Pieln hett He torecht to verdarven. HErr, wes’ mi gnädig, süh an min Elend, dat de Fiende mi verorsakt, de Du mi upheben deihst vun den Dod sin Dohren. Du sühst doch, denn Du seegst dat Elend un den Jammer, dat steiht in Din Hand, de Armen befehlt Di dat, Du büst de Weisen ehr Helper. Vun de Lüd’ mit Din Hand, HErr, vun de Lüd’ vun düsse Welt, de ehr Deel hebbt in düt Leven, weke Du den Buk vull makt hest mit Din Schatz, de dar Kinner de Hüll un Füll hebbt un lat’t ehren Överflot ehre Jungen. Un de HErr donner in den Himmel un de Höchste leet ut Sinen Donner mit Hagel un Blitzen. Bewahr ok Dinen Knecht vör de Stolten, dat se nich öwer mi herrschen doht, so warr ik vullkamen sin un frispraken vun grote Missedat. HErr, richt Di up in Din Kraft, so wöllt wi singen un laven Din Macht. De 22. Psalm. Ehr Mul sparrt se up gegen mi, as en brüllende Löw, de alles tweiritt. Den HErrn Sin Geheemnis is mank de, de Em fürchten doht, un Sinen Bund lett He se weten. Töv up den HErrn, wes’ getrost un unverzagt, un töv up den HErrn! De 28. Psalm. Denn veele schellt bös öwer mi, dat jedereen sik vör mi schuen deiht; se hollt Rath tosamen öwer mi un denkt mi dat Leven to nehmen. Vun Sin fasten Thron süht He up all, de up de Eer wahnen doht. Nimm din Tung in Acht vör dat Böse un dine Lippen, dat se nich falsch reden doht. Ik höll mi, as weer he min Fründ un Broder, ik gung trurig gebückt, as een, de Leed drigt um sin Moder. De Gottlosen treckt dat Swert rut un spannt ehr Bagen, dat se fällt den Elenden un den Armen un slachtet de Frommen. Ik awer mutt sin as en Doven un nich hörn, un as en Stummen, de sin Mund nich updeiht. Lat af vun mi, dat ik mi erquicken kann, ehr ik henfahrn doh un nich mehr hier bün. De 40. Psalm. Lat Di dat wolgefalln, HErr, dat Du mi retten deihst; il HErr, mi to helpen. Gelavt si de HErr, de GOtt Israels, vun nu an bet in Ewigkeit! Amen, Amen. De 42. Psalm. Du makst uns unse Nawers ton Schimp, ton Hohn un Spott vör de, de um uns her sünd. Den König sin Dochter is ganz herrlich inwendig, se is mit golden Upsläg kleedt. Leggt Fliet an ehr Muern un makt ehr Palläste höger, up dat man darvun verkündigen deiht bi de Nakommen. Düt ehr Dohn is Unwahrheit vun ehr, ok lavt dat ehr Nakommen nich mit ehr Mund. Sela. Opfer GOtt Dank un betahl den Höchsten din Gelövniß. Tröst mi wedder mit Din Hülp un mit den frimödigen GEist unnerstütt mi. Du awer büst min Gesell, min Pleger un min Blodsfründ, Denn Du hest min Seel vun den Dod rett, min Föt vun Utglieden, dat ik wandeln mag vör GOtt in de Lebendigen ehr Licht. De 57. Psalm. Vertilg se ahn all Gnad, vertilg se, dat se nicks sünd un se insehn doht, dat GOtt Herrscher is in Jacob, in alle Welt. Sela. Mit GOtt wöllt wi Dahten dohn. He ward unse Fiende unner de Föt perren. De 61. Psalm. De Weiden sünd vull Schap un de Felder staht dick mit Korn, dat man jucht un singt. De 66. Psalm. As ik mine Lippen hef updahn un min Mund redet hett in min Noth. Wenn ji to Feld liggen doht, so glänzt dat as de Duven ehr Flünken, de as Sülver un Gold schimmern doht. Ik awer bed’, HErr, to Di to de angenehme Tied; GOtt, dörch Din grote Gnad’ erhör mi mit Din true Hülp. Ik awer will ümmer töven un will ümmer mehr vun Din Ehr grotspreken. He ward ehre Seelen ut de Bedregerie un den Frevel erlösen un ehr Blod ward düer achtet warrn vör Em. Un bün plagt däglich un min Straf is alle Morgen dar. Du sleist de Wallfisch ehre Köpp entwei un gifst se ton Eten an dat Volk in de Wüstenie. GOtt, Din Weg is hillig. Wo is so en mächtigen GOtt, as Du, GOtt, büst? He leid’ se des Dags mit en Wolk un des Nachts mit en hell Füer. De willen Swien hebbt em tonicht wöhlt un de willen Thiern hebbt em affreten. Wull Min Volk Mi gehorsam sin un Israel up Min Weg gahn; GOtt, mak se as en Krüsel, as Stoppeln vör den Wind. Dat Gerechtigkeit dennoch vör Em blieven un in Swung gahn dä. De 86. Psalm. GOtt, de Stolten sett sik gegen mi un de Tyrannen ehr Hupen steiht mi na min Seel un hebbt Di nich vör Ogen. Awer ik schrieg to Di, HErr, un min Gebet kummt fröh vör Di. Du hest en gewaltigen Arm; stark is Din Hand un hoch is Din rechte Hand. Füll uns fröh mit Din Gnad, so wüllt wi vun Di grotspreken un fröhlich sien uns’ Leven lang. He begehrt na Mi, so will Ik em ruthelpen, he kennt Min Namen, darum will Ik em stark maken. De plantet sünd in den HErrn Sin Hus, ward in uns’ GOtt Sin Vörhöf grönen. Denn de HErr ward Sin Volk nich vun Sik stöten, noch Sin Arf verlaten. Du wullest Di upmaken un öwer Zion erbarmen, denn dat is Tied, dat Du se gnädig büst, un de Stunn is kamen. Denn He weet, wat vör en Wes’wark wi sünd, He denkt daran, dat wi Dreck sünd. Du letst Gras wassen för dat Veeh un Saat, de Minschen to Nutz, dat Du Brod ut de Eer bringen deihst. He leet keen Minsch se Schaden dohn un straft Könige wegen se. Un se warn lüstern in de Wüstenie un versöchten GOtt in de Wildnis. Un se ut de Düsterniß un dat Dunkel föhr un ehr Bann entwei rieten dä: Mit GOtt wüllt wi Dahten dohn; He ward unse Fiende dal pedden. De 109. Psalm. An sin Vaders ehr Missedaht mutt dacht warn vör den HErrn un sin Moder ehr Sünn mutt nich utdahn warrn. Lat den HErrn jug segen mehr un mehr, jug un ju Kinner. Ik will min Gelövniß den HErrn betalen vör all Sin Volk. De HErr is min Macht un min Psalm un min Heil. Ik freu mi öwer Din Tügnisse ehren Weg, as öwer allerhand Riekdom. Dar is min Ruh ewig, hier will ik wahnen, denn dat gefallt mi hier gut. Denn de HErr ward Sin Volk richten un Sine Knechts gnädig sien. Un leet Israel dar dörch gahn, denn Sin Gudheit besteiht up ewig. Ik dank Di darför, dat ik wunnerbarlich schaffen bün, wunnerbarlich sünd Dine Warke, dat erkennt min Seel wol. Ok ward de Rechtfardigen Din Nam danken un de Frommen ward vör Din Angesicht blieven. De 141. Psalm. Dat uns’ Ossen veel arbeit, dat keen Schaden, keen Verlust noch Klag up unse Straten sie. De HErr hollt Alle, de falln doht, un richt Alle up, de dal slagen sünd. He schafft Freden an Dine Grenzen un makt di mit den besten Weeten satt. Un He makt Sin Volk Sin Horn hoch. All Sine Hilligen schüllt laven, de Kinner Israel, dat Volk, dat Em deenen deiht. Halleluja. De 149. Psalm.