Offenbarung 22:49

De mi retten deiht vun mine Fiende un mi erhögen deiht ut de, de sik wedder mi sett’t, Du helpst mi vun de Frevlers. As He böse Engel mank se schick in Sin grimmigen Torn un leet se toven un wüthen un Leed dohn. Wo is Jemand, de dar leven deiht un den Dod nich süht? De sin Seel retten deiht vun de Gewalt vun dat Graf. Denk an dat Wort, dat Du to Din Knecht spraken hest, worup Du mi höpen letst.

Dat Nie Testament (Bugenhagen)

Im Zusammenhang

48De GOtt, de mi Rache geven deiht, gift un dwingt de Völker unner mi. As He ehr Veeh slog mit Hagel un ehr Heerden mit Blitzen; Gedenk, wa kort min Leven is. Warum wullst Du alle Minschen umsunst schaffen hebben? Gelavt si de HErr, Israel GOtt, vun Ewigkeit to Ewigkeit un alle Welt segg: Amen! Halleluja! De 107. Psalm. Un bör min Hann up to Dine Gebode, de mi leef sünd un red vun Dine Rechte.

50Darum will ik Di danken, HErr, mank de Heiden un Dinen Namen lovsingen. As He Sin Torn leet fortgahn un ehre Seelen vör den Dod nich schon’ un leet ehr Veeh an de Pest starven; HErr, wo is Din vörrige Gnad, de Du David toswaren hest in Din Wahrheit? Dat is min Trost in min Elend; denn Din Wort erquickt mi.

Lies ganz Offenbarung 22

Dieser Vers In Anderen Ausgaben

Studiere Offenbarung 22:49